səbəb olur.
Yatrogen səbəblər. Kardial strukturların yaralanmaları divararalığı (xüsusilə ön) nahiyəsində icra olunan əməliyyat və manipulyasiyalar: pulmonektomiya, plevral, perikardial punksiya, qapaqların dəyişdirilməsi, orqan transplantasiyası zamanı müşahidə edilə bilər. Müdaxilənin aparılma texnikasına riayət etmədikdə koronar damarların angioqrafiya, angioplastika və stentlənməsində istifadə olunan zond; metal naqillər; tikiş materiallarının elementləri ilə daxildən təsir mümkündür.
Ürək yaralanmalarının patogenezi
Ürək yaralanmalarının səbəbləri
Ürək yaralanmalarında perikard boşluğuna qanın daxil olması ilə bağlı patoloji reaksiyalar baş verir. Ürəkətrafı kisəyə qanın axması miokardın normal fəaliyyətini pozur, yığılmaların amplitud və gücünü azaldır (hətta asistoliyaya qədər). Eyni zamanda tac damarlarının sıxılması ürək əzələsinin oksigen və qidalı maddələrlə təhcizatını əhəmiyyətli dərəcədə azaldır. Uzunmüddətli tamponada adətən kardiomiositlərin ölümü, toxumalarda nekrotik dəyişikliklərlə nəticələnir. Boş və ağciyər venalarının kompressiyası qanın qulaqcığa, aorta və ağciyər kötüyünün sıxılması isə mədəciklərə axınını çətinləşdirir, bu da kiçik və böyük qan dövranına mənfi təsir göstərir, atım fraksiyasını azaldaraq, kəskin və ya yarımkəskin ürək çatışmazlığına gətirib çıxarır.

Sistem hemodinamikasının pozğunluqlarına həmçinin plevra boşluğunda qan və ya hava səbəb ola bilər. Onlar divararalığının yerini dəyişərək, damar dəstəsinin əyilməsinə təsir edə bilər. Mədəciklərarası çəpərin zədələnməsi ilə əlaqədar ürək daxilində qanın qeyri-fizioloji axını mədəciklərin yüklənməsini artırır. Ötürücü sistemin struktur dəyişiklikləri oyadıcı impulsun yayılmasını pozmaqla müxtəlif dərəcəli atrioventrikulyar blokada, fibrillyasiyaları potensə edir. Ağır yaralanmalar zamanı əksər hallarda massiv qanaxma, toxumaların hipoksiyası, plevra və perikardda sinir liflərinin həddindən artıq qıcıqlanması, mərkəzi sinir sisteminin tənəffüs və vazomotor mərkəzlərin