l mədəcik çatışmazlığı, arterial hipotoniya, periferik ödemlərlə təzahür edir.

Ürək hemoxromatozunda dəri (xüsusən açıq sahələrdə – üz, boyun, ətraflar, cinsiyyət orqanları nahiyəsində) bürünc rəng alır. Qaraciyərin sirrozu hemoxromatozun 90-95% hallarında müşahidə edilir, qarında ağrılar, dispepsiya, hepatomeqaliya, arıqlama, bəzən bir o qədər də nəzərə çarpmayan sarılıqla özünü büruzə verir. Bu patologiyalı pasiyentlərin 70-80%-də gec mərhələlərdə izlənilən şəkərli diabet susuzluq hissi, poliuriya ilə təzahür edir.

Hemoxromatoz zamanı cinsiyyət orqanlarının inkişafdan qalması, libidonun zəifləməsi, sonsuzluq, kişilərdə – xayaların atrofiyası və feminizasiya, qadınlarda isə aybaşı siklinin pozulmasına rast gəlinə bilər. Artropatiya, periferik nevrit, böyrəküstü vəzilərin çatışmazlığı, nadir hallarda qida borusu venalarının genişlənməsi ilə portal hipertoniyanın yaranması mümkündür.

Henoxromatozun proqressivləşməsi ürək ritminin pozulması, ürək çatışmazlığı, miokard infarktı, kəskin qaraciyər çatışmazlığı, assit, qida borusu venalarından daxili qanaxma, qaraciyər və dalaq damarlarının trombozu, bəzən qaraciyər və diabetik koma, qaraciyərin xərçəngi ilə ağırlaşa bilər.

Ürəyin hemoxromatozunun diaqnostikası
Diaqnoz xarakterik klinik şəkil, laborator və instrumental müayinələrin (EKQ, ExoKQ, qarın boşluğu orqanlarının MRT və MSKT, oynaqların rentgenoqrafiyası, qaraciyərin biopsiyası) nəticələrinə əsasən qoyulur.

Ürəyin hemoxromatozunda kardiomiopatiyanın əlamətləri adətən dərinin piqmentasiyası, qaraciyər sirrozu, endokrin sisteminin patologiyaları, şəkərli diabet, oynaqların zədələnməsi ilə müşayiət olunur. Ürəyin hemoxromatozunun erkən mərhələlərinin diaqnostikasında qan zərdabında dəmir, ferritin, transferrin səviyyəsinin, zərdabın ümimi dəmir birləşdirmə qabiliyyətinin (ZÜDBQ) və transferrinin dəmirlə doyma əmsalının (TDDƏ) təyini, desferal test mühüm əhəmiyyət kəsb edir.

Ürəyin hemoxromatozu üçün zərdab dəmirinin (54-72mkmol/l-ə qədər) və