Ürəyin hemoxromatozu (siderokardioz, piqmentli miokardit) – dəmir metabolizminin anadangəlmə pozulması, onun bağırsaqda idarə olunmayan absorbsiyası, qan zərdabında miqdarının həddindən artıq olması, miokardda toplanması ilə əlaqədar ürəyin zədələnməsidir. Xəstəlik ürək ritminin pozulması, qan dövranı çatışmazlığı, arterial hipotoniya ilə təzahür edir; dərinin piqmentasiyası, qaraciyər sirrozu, şəkərli diabetlə müşayiət olunur. Diaqnoz dəmir metabolizminin laborator müayinəsi, EKQ, MRT və KT nəticələrinə əsasən təsdiqlənir. Ürəyin hemoxromatozu zamanı pəhriz, qanalma, plazmafarez və hemosorbsiya; ağır hallarda isə qaraciyərin transplantasiyası, oynaqların endoprotezlənməsi göstəriş sayılır.

Ürəyin hemoxromatozu barədə ümumi məlumat
Hemoxromatoz – dəmir metabolizminin irsi pozulması, onun orqanizmdə həddindən artıq toplanması, orqan və toxumaların toksiki zədələnməsi nəticəsində yaranan polisistem xəstəlikdir. Hemoxromatozun əsas klinik formalarına ürək, qaraciyər, endokrin vəzilər və oynaqların zədələnmələri aiddir.

Miokardın zədələnməsi hemoxromatoz xəstəliyinin bütün formaları arasında 80-90% yer tutur; kardiologiyada bu proses ürəyin «degenerativ paslanması» kimi ifadə olunur. Hemosiderin piqmentinin izafi miqdarda toplanması ilə bağlı ürək və digər orqanlar paslı-qonur rəng alır, sərtləşir və ölçüləri artır. Ürəyin hemoxromatozunda əzələ liflərinin distrofik və atrofik dəyişiklikləri, fibroz toxumanın artması (kardioskleroz) müşahidə olunur, bu da miokardın yığılma qabiliyyətinin azalmasına və qan dövranı çatışmazlığının inkişafına gətirib çıxarır.


Qadınlarda aybaşı zamanı dəmirin müntəzəm fizioloji itirilməsi ilə əlaqədar ürəyin hemoxromatozu əsasən 40-60 yaşlı kişilərdə rast gəlinir.

Ürəyin hemoxromatozunun yaranma səbəbləri
Ürəyin hemoxromatozunun səbəbləri
Orqanizmdə dəmirin 2/3 hissəsi eritrositlərin hemoqlobini, mioqlobin, digər zülal və fermentlərin tərkibinə daxil olur; 1/3 hissəsi isə ferritin və hemosiderin şəklində qaraciyər,