çatışmazlığının inkişaf mərhələsində aşağı ətraflarda ödemlərin yaranması, pasiyenti oturaq vəziyyət almağa məcbur edən ifadəli təngnəfəslik zamanı aşkarlanır.

Ürəyin işemik xəstəliyinin sadalanan əlamətləri adətən eyni zamanda rast gəlinmir, xəstəliyin müvafiq formasında işemiyanın bu və ya digər təzahürlərinin üstünlüyü müşahidə edilir.

ÜİX-də ürəyin birincili dayanmasının xəbərdaredici əlamətlərinə döş sümüyü arxasında tutmaşəkilli diskomfort hissi, ölüm qorxusu, psixoemosional labillik aiddir. Qəfləti koronar ölüm zamanı pasiyent huşunu itirir, tənəffüsü dayanır, magistral (yuxu, bud) arteriyalarda nəbz izlənilmir, ürək tonları eşidilmir, bəbəklər genişlənir, dəri örtükləri solğun-boz rəng alır. Ürəyin birincili dayanması halları ÜİX-nin letal sonluqlarının (xüsusən hospitalönü mərhələdə) 60%-ni təşkil edir.

Ürəyin işemik xəstəliyinin ağırlaşmaları
Ürək əzələsində hemodinamik pozğunluqlar və onun işemik zədələnməsi ÜİX-nin forma və proqnozunu müəyyən edən çoxsaylı morfo-funksional dəyişikliklərə səbəb olur. Miokard işemiyası aşağıdakı dekompensasiya mexanizmləri ilə nəticələnir:

diffuz aterosklerotik və ocaqlı postinfarkt kardiosklerozun inkişafı – işçi kardiomiositlərin miqdarının azalması və onların yerində birləşdirici toxumanın inkişafı;
ÜİX-də miokardın sadalanan morfo-funksional dəyişiklikləri koronar qan dövranının dayanıqlı azalmasına – ürək çatışmazlığına səbəb olur.

Ürəyin işemik xəstəliyinin diaqnostikası
ÜİX-nin diaqnostikası kardioloji stasionarda və ya dispanserdə spesifik instrumental üsulların tətbiqi ilə kardioloqlar tərəfindən həyata keçirilir. Sorğu zamanı pasiyentin şikayətləri və ürəyin işemik xəstəliyinə xas olan əlamətlərin olması aydınlaşdırılır. Baxış prosesində ödemlər, dəri örtüklərinin sianozuna diqqət yetirilir, ürəkdə küylər, ritm pozğunluğu müəyyən edilir.

Laborator-diaqnotik analizlər qeyri-stabil stenokardiya və infarkt zamanı yüksələn spesifik fermentlərin (kreatinfosfokinaza – ilk 4-8 saat ərzində,