seçilir. Ürəyin zədələnməsi ilə yanaşı adətən oynaqların hipermobilliyi, vegetativ-damar distoniyası, daxili orqanların müxtəlif ifadə dərəcəsinə malik pozğunluqlarına rast gəlinir.
İrsi xəstəliklər. Bu qrupa birləşdirici toxuma hüceyrələrinin differensiasiyasının pozulması, onların normal quruluşunun dəyişməsi, funksiyasının zəifləməsi, enzim, karkas zülallar və qlikoproteinlərin çatışmazlığı ilə xarakterizə olunan gen və xromosom patologiyaları daxildir. Onlara Marfan, Elers-Danlos sindromlarını misal göstərmək olar.
Hamiləlik patologiyaları. Normadan kənaraçıxmalar bətndaxili inkişaf dövründə, əsasən erkən mərhələlərdə (8-ci həftəyə qədər) orqanların mayasının qoyulmasının pozulması ilə əlaqədar yaranır. Anomaliyaların kiçik ölçülü olması hestasiya dövründə onları aşkar etməyə imkan vermir. Kardial patologiyanın risk amillərinə hamilə qadının zərərli vərdişləri (siqaret, alkoqol, narkotiklərdən istifadə) aiddir.
Ekzogen təsirlər. Miokardın kəskin ifadə olunmayan kiçik anomaliyaları əvvəllər sağlam ürəyə malik olan uşaqlarda formalaşa bilər. Belə halların yaranmasında ətraf mühitin qeyri-qənaətbəxş vəziyyəti, zərərli kimyəvi birləşmələrin təsiri, infeksion xəstəliklər iştirak edir. Patoloji vəziyyətlər zəif simptomatikalı olub, adətən 3 yaşa kimi aşkarlanır. Yaş artdıqca ümumi vəziyyətin pisləşməsi mümkündür.
Ürəyin kiçik inkişaf anomaliyalarının patogenezi
Kiçik anomaliyalar ürəyin interstisial toxumasının strukturunun pozulması nəticəsində yaranır. Zədələnmənin əsasında dayanan hüceyrə patologiyasının əsas tipi displaziyadır. Birləşdirici toxuma strukturları kardial «skelet» rolunu oynayır, qapaq aparatı və damarların əsasını təşkil edir. Displaziya bu strukturlarda hüceyrələrin differensiasiyası, proliferasiyası, metabolizminə, anomal histoarxitektonikanın inkişafına səbəb olur, nəticədə orqanın funksional pozğunluqlarına gətirib çıxaran müxtəlif anatomik anomaliyalar formalaşır. Əksər hallarda kiçik kardial anomaliyalar digər sistem və toxumaların