pozulmalarına: resiprok mədəciküstü taxikardiya (80%), qulaqcıqların fibrillyasiyası (15-30%), qulaqcıqların dəqiqədə 280-320 vurğu ilə titrəməsinə (5%) səbəb olur. Bəzən qulaqcıq və mədəcik ekstrasistoliyası, mədəcik taxikardiyası inkişaf edir.

Aritmiya tutmaları emosional və ya fiziki gərginlik, spirtli içkilərdən sui-istifadə zamanı və ya spontan olaraq baş verə bilər. Aritmiya tutması ürəkdöyünmə, ürək fəaliyyətinin dayanması və hava çatışmazlığı hissi, kardialgiya ilə təzahür edir. Qulaqcıqların səyrimə və titrəməsi başgicəllənmə, bayılma, bayılma, təngnəfəslik, arterial hipotenziya ilə müşayiət olunur; mədəciklərin fibrillasiyasına transformasiyası qəfləti ürək ölümü ilə nəticələnə bilər.

WPW sindromunda aritmiya paroksizmləri bir neçə saniyədən başlayaraq saatlarla davam edə bilər; bəzən onlar öz-özünə və ya reflektor üsulların tətbiqindən sonra aradan qalxır. Ləng gedişli paroksizmlər zamanı xəstənin hospitalizasiyası və kardioloqun müdaxiləsi tələb olunur.

WPW sindromunun diaqnostikası
WPW sindromuna şübhə yarandıqda kompleks klinik-instrumental diaqnostika: 12 aparmalarda EKQ, transtorakal exokardioqrafiya, EKQ-nin sutkalıq monitorinqi, transezofageal elektrokardiostimulyasiya, ürəyin elektrofizioloji müayinəsi aparılır.

WPW sindromunun elektrokardioqrafik kriteriyalarına PQ-intervalının qısalması (0,12s-dən az) deformasiyalaşan birləşmiş QRS-kompleksi, delta-dalğanın olması aiddir. Tranzitor ritm pozğunluqlarını təyin etmək məqsədilə EKQ-nin sutkalıq monitorinqindən istifadə olunur. Ürəyin USM vasitəsilə yanaşı gedən ürək qüsurları, kardiomiopatiya aşkar edilir.

Transezofageal elektrokardiostimulyasiya ötürücü sistemin əlavə yollarının olmasını sübut edir, aritmiya paroksizmlərini törədir. Endokardial EFM əlavə yolların lokalizasiya və miqdarının dəqiq təyin olunmasına, WPW sindromunun klinik formalarının verifikasiyasına, medikamentoz terapiya və ya RTA-nın effektivliyinin qiymətləndirilməsinə imkan verir. WPW sindromu His dəstəsinin