i müəyyənləşdirmək məqsədilə böyrəklərin USM-i və böyrək damarlarının doppleroqrafiyası (USDQ) təyin olunur. Adi ultrasəs müayinəsində böyrəklərin ölçülərinin kiçilməsi, parenximasının qalınlığının azalması aşkar olunur. Doppleroqrafiya nefropatiyanın ifadəliliyi ilə korrelyasiya olunan böyrək qan dövranının zəifləməsini təsdiqləyir. Əlavə oaraq başqa orqanların (mədəaltı vəzi, sidik axarı, qaraciyər) vəziyyətinin qiymətləndirilməsi üçün onların USM-i tətbiq oluna bilər.
Nadir və mübahisəli vəziyyətlərdə böyrəklərin və qaraciyərin biopsiyası aparılır və həmin orqanların histoloji quruluşu öyrənilir. Alkoqol nefropatiyası zamanı qaraciyərdə hialin-damcı distrofiyası, böyrəklərdə diffuz və ya ocaqlı xarakterli mezangioproliferativ nefrit əlamətləri müəyyən olunacaq. Rengtgenokontrast müayinə metodu (məs., uroqrafiya) əksər kontrast preparatların nefrotoksikiliyi səbəbindən ehtiyatlı şəkildə təyin olunur. Differensial diaqnostika birincili və ikincili nefropatiyaların başqa tipləri ilə aparılır; həlledici faktor alkoqoldan uzun müddət sui-istifadə faktının olmasıdır.
Alkoqol nefropatiyasının müalicəsi
Əsas və fundamental təyinat alkoqollu içkilərin qəbuluna tam qadağanın qoyulmasıdır. Alkoqol nefropatiyasının latent formasından əziyyət çəkən xəstələrin yarısından çoxunda yalnız spirtdən imtina etdikdən sonra sidiyin laborator göstəricilərinin davamlı yaxşılaşması və, demək olar ki, tam remissiya müşahidə olunur. Bu göstərişə əməl olunmadıqda, başqa tövsiyələr və terapevtik tədbirlərin icra olunması belə, vəziyyətin proqressivləşməsini bir qədər ləngidir. XAQN-nin gecikmiş vəziyyətlərində və xəstəliyi müşayiət edən patologiyalar olduqda, spirtli içkilərdən imtinadan başqa aşağıdakı köməkçi terapevtik tədbirlər təyin olunur:

Antihipertenziv terapiya. Arterial təzyiqin tənzimlənməsi böyrəklərdə hemodinamik pozulmaları aradan qaldırmaqla proqnoza kafi təsir göstərir. Bu komponent nefropatiyanın hipertenziv formalarında xüsusən vacibdir. İfrazat sisteminin