hemoqlobulinin ümumi səviyyəsi, qanyaranmanın hipoxrom pozulmalarında rəng göstəricisi (RG) azalır. Leykositlərin miqdarı, növ tərkibi, EÇS, adətən, dəyişmir.
Qanın biokimyəvi analizi. Qlomerulların filtrasiya funksiyalarının yetərsizliyi nefropatiyanın gecikmiş mərhələlərində aşkar olunur. Kreatinin, sidik turşusu, sidik cövhəri azotu, makroelementlərin qan zərdabında konsentrasiyası yüksəlir. Renal filtrasiyanın pozulması Reberq sınağı ilə təsdiqlənir.
Nefroloji kompleks. BEN-nin azotemik mərhələsinə qədər sidik vasitəsilə amin turşuların ekskressiyanın səviyyəsi artır, ammonium, sidik turşusunun ifrazı pozulur. Böyrək çatışmazlığı inkişaf etdikdə sidikdə kreatinin, sidik cövhəri, kalium, natrium, kalsium, fosforun miqdarı dəyişir.
Böyrəklərin USM-i. Endemik nefropatiyanın terminal mərhələlərində exoqrafik müayinə daha informativdir: böyrəklərin ölçüləri simmetrik kiçilir, eynicinsli struktura malik olur, kalsinatlar izlənmir. Ehtiyac olduqda USM ümumi rentgenoqrafiya, böyrəklərin KT, MSKT, MRT-i ilə tamamlana bilər.
Böyrək bioptatının histologiyası. Əldə olunmuş materialda proksimal kanalcıqların distrofiya və atrofiyası, interstisial toxumanın və stroma kapilyarlarının endotelisinin ödem əlamətləri təyin olunur, tək-tük makrofaqlar aşkarlanır. Gecikmiş mərhələlərdə tubulointerstisial sklerozun morfoloji mənzərəsi üstünlük təşkil edir.
Böyrəklərin filtrasiya qabiliyyətinin dəyərləndirilməsi məqsədilə ekskretor uroqrafiya, nefrossintiqrafiya aparıla bilər. Endemik Balkan nefropatiyası xroniki qlomerulonefrit, pielonefrit, analgetik dərman nefropatiyası, sistinoz; qurğuşun və kadmium duzları, civə ilə zəhərlənmə nəticəsində yaranmış intoksikasion nefropatiyalarla differensiasiya olunur. Göstərişlərə əsasən uroloq və ya nefroloq pasientin müayinəsinə onkoloq, toksikoloq və terapevt cəlb edə bilər.

Balkan endemik nefropatiyasının müalicəsi
Xəstəliyin etiotrop müalicəsi təklif olunmayıb. Terapevtik taktika simptomların korreksiyası, nefroproteksiya,