müxtəlif formalarının yaranmasına gətirib çıxarır. Xəstəliyin üç əsas forması ayırd edilir:

Sinfaringit forma. Ən geniş yayılmış forma hesab olunur; tənəffüs yollarının və ya mədə-bağırsaq traktının iltihabi xəstəlikləri (bağırsaq infeksiyaları) ilə əlaqəli periodik ağırlaşmalarla təzahür edir. Təzahürlərin pik dövrü infeksion patologiyadan 1-2 gün sonra meydana çıxır; onların ifadəliliyi makrohematuriya və bel nahiyəsində ağrılardan keçici KBÇ-a qədər dəyişir. Ağırlaşmalararası dövrdə nefropatiyanın heç bir klinik və ya laborator simptomları təyin olunmur.
Latent forma.Xəstələrin təxminən 1/3-ində qeyd olunur; az təzahür edən simptomlarla xarakterizə olunur; proqnostik baxımdan daha ciddi hesab olunur. Adətən, heç bir subyektiv simptomlar aşkar olunmur; Berje sindromunun əlamətləri sidiyin laborator analizində zəif proteinuriya və mikrohematuriya şəklində təyin olunur. Sidiklə ifraz olunan zülalın miqdarı tədricən artır, böyrəklərin filtrasiya qabiliyyəti zəifləyir; bütün bunlar XBÇ-nın inkişafı üçün şərait yaradır.
Nefrotik forma. IgA nefropatiyası olan pasientlərin az hissəsində diaqnostika olunur; güclü proteinuriya, makrohematuriya, onkotik ödem, hipovolemiya və hiperlipidemiya ilə müşayiət olunur. Çox nadir hallarda birincili meydana çıxır; adətən, sinfaringit və latent formanın ağırlaşması kimi inkişaf edir.
Berje xəstəliyinin simptomları
Klinik təzahürlər bu patoloji vəziyyətin formasından asılıdır. Ən geniş yayılmış sinfaringit hematuriya infeksion xəstəlikdən (faringit, laringit, bağırsaq infeksiyası) 2-3 gün sonra kəskin başlanğıcla xarakterizə olunur. Bəzən Berje xəstəliyinin inkişafında əsas faktor kimi vaksinasiya, ağır fiziki yüklənmə, uzunmüddətli insolyasiya (günəş şüaları altında qaralma, solyaridən istifadə) çıxış edir. Pasientlər bel nahiyəsində ağrı və diskomfort hissindən şikayətlənirlər; sidik qırmızı rəngli (makrohematuriya), miqdarı az olur. Nadir hallarda KBÇ əlamətləri (sonrakı poliuriya ilə sidiyin saxlanması, su-duz