s toplanması aşkar olunur.
IgA nefropatiyasının differensial diaqnostikası başqa nefropatiyalar, sidikdaşı xəstəliyi, sidikçıxarıcı sistemin orqanlarının onkoloji zədələnmələri ilə aparılır. Bu məqsədlə xəstələrə sistoskopiya, rentgenoloji və ultrasəs müayinəsi, qanın biokimyəvi analizində uratların səviyyəsinin müəyyənləşdirilməsi təyin olunur. Nefropatiyaların diaqnostikasında böyrək zədələnməsini təşviq etmək qabiliyyətinə malik xəstəliklərin (badamcıqların iltihabı, hepatitlər, bağırsaq infeksiyaları) aşkarlanması köməkçi rol oynayır.

Berje xəstəliyinin müalicəsi
Berje xəstəliyinin etiotrop spesifik müalicəsi işlənib hazırlanmayıb; həkim-nefroloqlar simptomatik, nefroprotektiv və dəstəkləyici terapiyadan istifadə edirlər. Böyrək çatışmazlığı inkişaf etdikdə göstərişlərə müvafiq olaraq hemodializ təyin olunur. İstisna hallarda tətbiq olunan böyrək transplantasiyası effektiv metod hesab olunmur; belə ki, yeni orqan köçürülmüş xəstələrin təxminən yarısında analoji dəyişikliklər inkişaf edir. Bu, patologiyanın ekstrarenal səbəblərindən xəbər verir. Xəstəliyin müalicəsində aşağıdakı metodlar daha çox istifadə olunur:

Nefroprotektiv terpaiya.Arterial təzyiqi azaldan preparatlar (AÇF inhibitorları, angiotenzin reseptorlarının blokatorları) və antiaqreqantlar (dipiridamol) təyin olunur. Dərman preparatlarından başqa ifrazat sisteminin yükünün azaldılması məqsədilə optimal su rejimi ilə dəstəkləmə, xörək duzu qəbulunu məhdudlaşdırmaq tövsiyə olunur.
Antibakterial terapiya. Nefropatiya ilə bakterial infeksiya (sinfaringit forma) arasında qarşılıqlı əlaqə sübut olunduqdan sonra təyin olunur. Antibiotik seçimi və onun qəbul sxemi törədicinin xarakterindən asılıdır və bu, əlavə diaqnostika vasitəsilə müəyyənləşdirilir. Bəzən infeksion ocağın eksiziyası metodu (tonzillektomiya) tətbiq olunur.
İltihab əleyhinə terapiya. Bu məqsədlə qlükokortikoidlər (prednizolon və onun analoqları) təyin olunur. Onları bu patologiyanın bütün formalarında istifadə edirlər;