n alınmasından ibarətdir. Hestasion pielonefritin standart müalicə sxeminə aşağıdakı qrup preparatlar daxildir:

Antibakterial vasitələr. Floranın həssaslığına görə aparılan müayinənin nəticələri hazır olana qədər empirik mikrobəleyhinə terapiya aparılır. I trimestrdə inhibitor qorunan penisillinlər məsləhət görülür, II trimestrdən başlayaraq sefalosporinlər, makroloidlər təyin olunur. Hestasiyanın hər 3 trimestrində flüorxinolonlar, I və III trimestridə isə sulfanilamidlərin istifadəsi qadağandır. Antibiotikoterapiya bakterial əkilmənin nəticələrinə əsasən korreksiya olunur. Bitki tərkibli uroantiseptiklərlə kombinasiyası mümkündür.
Detoksikasion və desensibilizə edici preparatlar. Böyrəyin fəaliyyətinin pozulması nəticəsində toplanan metabolizmin toksiki məhsullarının çıxarılması üçün infuzion terapiya– kiçik molekulyar dekstran, albumin, su-duz məhlullarının damar daxilinə damcı üsulu ilə yeridilməsi aparılır. Antibakterial preparatların yeridilməsinə qarşı baş verə biləcək allergik reaksiyaların qarşısını almaq üçün antihistamin təsirli vasitələrdən (histamin reseptoralarının qeyri-selektiv və selektiv blokatorları, tosqun hüceyrələrin membran stabilizatorlarından və s.) istifadə olunur.
Pielonefritin müalicəsində sidiyin passajını bərpa etməyə yönəldilmiş pozision drenəedici terapiya (hamilələr saglam tərəfə və yə diz-dirsək vəziyyətində uzadılır) əsas rol oynayır. Təsirin gücləndirilməsi üçüçn spasmolitiklərdən istifadə etmək olar. Terapiya heç bir nəticə vermədikdə ləyən sidik axarları stenti, kateter, dəri üzərindən punksion və ya açıq nefrostomadan kateterizasiya olunur. Patogenezin ayri-ayrı mərhələlərinə təsir etmək üçün angioprotektorlar, saluretiklər, iltihab mediatorlarının sekresiyasını və ağrı sindromunu azaldan qeyri-steroid iltihabəleyhinə vasitələr təyin olunur.


Xəstəliyin irinli-destruktiv formalarında (apostematoz, abses, karbunkulda) cərrahi müalicə göstəriş hesab olunur. Orqan qoruyucu əməliyyatlara – abseslərin açılması,