sidikaxarının qalca damarları ilə kəsişmə nahiyəsində ilişirlər. Sidik axarında diametri 2mm-dən böyük olan daşlar ləngiyir. Ləyən-sidik axarı seqmenti böyuk diametrli böyrək ləyəninin mənfəzi 2-3mm olan sidik axarina kecdiyi zonadır. Ləyən-sidik axarı seqmentindən sonra sidik axarının mənfəzi 10 mm-ə qədər genişləndiyindən kiçik diametrli daşlar distal istiqamətdə – qalca damarları səviyyəsində ikinci fizioloji əyriliyə qədər yerini dəyişə bilər. Bu nahiyədə sidik axarı çanaq girəcəyinin yuxarı sərhəddi ilə kəsişir və yenidən diametri 4 mm-ə qədər daralır. Sidik axarının ücüncü fizioloji daralma nahiyəsi sidik axari-sidik kisəsi seqmentidir. Burada sidik axarının diametri 1-5mm-ə bərabərdir.

Daşların 25%-i sidik axarının yuxarı 1/3, 45% – orta, 70%-i isə aşağı nahiyəsində ilişirlər. Daşın ilkin olaraq sidik axarında yaranmasına nadir hallarda rast gəlinir. Buna ureterosele, şişlər, sidik axarının ektopiyası, strikturası (daralması), yad cisimlər (liqatura və.s) səbəb ola bilir. Sağ və sol sidik axarlarında daşın əmələ gəlmə tezliyi demək olar ki, eynidir.
Sidik daşı xəstəliyinin genezində coğrafi və iqlim amilləri müəyyən rol oynayır. Belə ki, Don və Volqa hövzəsi, Qafqaz, Orta Asiya və Bavariyada urolitiaza daha çox təsadüf edilir. Sidik axarında daşın yaranmasında alimentar faktorlar – qidalanma xüsusiyyəti və içməli suyun miqdarı da mühüm əhəmiyyət kəsb edir.

Daşların formalaşmasının əsasında fosfor turşuları, sidik turşusu, turşəng turşusu və maddələr mübadiləsinin digər növlərinin pozulması dayanır. Urolitiazın tezliyi podaqra, hiperparatireoz, osteoporoz, sınıqlarla assosiasiyalıdır. Daşın yaranmasının patogenezində sidiyin pH-nın dəyişməsi, onun kolloid vəziyyətinin pozulması və həlletmə qabiliyyətinin azalması başlıca yer tutur. Bu dəyişikliklər infeksiya, xüsusən də pielonefrit fonunda yaranır. Urostaza səbəb olan amillər – kasa və ləyənlərin qeyri-düzgün quruluşu, strikturalar, sidik axarı qapağının patologiyası, prostat vəzinin adenoması,