ə nəticəsində), kiçik çanaq travmaları, bağ aparatının anadangəlmə zəifliyi də selikli qişa hissəsinin sidikçıxarıcı kanallın mənfəzindən xaric olmasına səbəb olur.

Prolaps prosesində selikli qişanın sonluğu qırışlar əmələ gətiriir və məhz onlar xaricə çıxır. Kanalın atipik yerləşməsi onun kənar dəliyinə təzyiqlə müşayiət olunduqda toxumaların qan təchizatı pozulur. Venoz durğunluq formalaşır; nəticədə qırışlar göyümtül rəng alır və ödemləşir; beləliklə, qan dövranı daha da pisləşir. Bu, ağrı, uretranın sinir ucluqlarının qıcıqlanması ilə müşayiət olunur; tez-tez sidik ifrazı çağırışlarınz səbəb olur. Bir sıra hallarda sidikçıxarıcı kanalın müəyyən bir hissəsinin ödemi sidik axınını çətinləşdirir və sidiyin sidik kisəsinə geri reflüksünə gətirib çıxarır. Uretranın, sidik kisəsinin və böyrək ləyənlərinin infeksiyaları riski yüksəlir.

Uretranın selikli qişasının prolapsının təsnifatı
Uretranın selikli qişasının düşməsinin öz aralarında patanatomik mənzərəsinə və patologiyanın yaranma yaşına görə fərqlənən bir neçə klinik növü var. Xəstəliyin ayrı-ayrı tiplərinin fərqləndirilməsinin mühümlüyü müalicəyə müxtəlif yanaşmalar, müxtəlif proqnostik perspektivlər və başqa amillərlə bağlıdır. Bununla əlaqədar olaraq patologiyanın bütün klinik hallarını bir neçə formaya ayıran iki paralel təsnifat sistemi işlənib hazırlanmışdır. Klinik mənzərəsinə görə patologiyanın iki əsas tipi ayırd edilir:

Seqmentar prolaps. Selikli qişanın qırışları yalnız seqmentlə və ya uretranın bir tərəfilə təmsil olunur. Zəif təzahürlərlə – mülayim ağrı və ya ağrısızlıqla gedir; sidik şırnağının pozulmasının dəyişilməsi müşahidə olunmur. Bir sıra hallarda patoloji vəziyyətin belə forması öz-özünə sağalır.
Sirkulyar prolaps. Uretral selikli qişa bütünlüklə prolapsa məruz qalır. Patologiyanın daha ciddi gedişli forması hesab olunur. Güclü ağrılar və sidik şırnağının pozulması ilə müşayiət olunan güclü ödemlərlə müşayiət oluna bilər. Tez-tez sidik kisəsinin sallanması kimi patologiyaların