ginekoloq məşğul olur; bəzən cərrah və endokrinoloqla da iş birliyi reallaşdırılır. Diaqnozun qoyulması bir sıra faktorlara – ginekoloji və endoskopik müayinə, pasientin anatomik və yaşla bağlı xüsusiyyətlərinin öyrənilməsi, laborator analizlərə əsaslanır. Uretranın selikli qişasının prolapsının müəyyənləşdirilməsi, adətən, aşağıdakı alqoritmlə aparılır:

Sorğu və ümumi obyektiv müayinə. Mütəxəssis şikayətləri (cinsiyyət orqanları nahiyəsində ağrı, sidik ifrazının pozulması) analiz edir, onların davam etmə müddətini və yaranma şəraitini aydınlaşdırır. İnspeksiya zamanı uretranın xarici dəliyi nahiyəsində tez-tez ödemli və göyümtül rəngli, elastik, bərk selikli qişa şişkinliyi müəyyən olunur; ödem kiçik cinsiyyət dodaqları nahiyəsinə də yayılır. Bəzən toxunma və ya təzyiq zamanı güclənən qanlı ifrazat xaric ola bilər.
Endoskopik müayinə. Uretrosistodkopiya zədələnmənin lokalizasiyasını (prolapsda– sidikçıxarıcı kanalın terminal şöbələri) və sidikçıxarıcı kanalın keçiriciliyinin saxlanmasını müəyyənləşdirməyə imkan verir. Sidiyin saxlanması zamanı alternativ metod kimi müalicəvi-diaqnostik kateterizasiya tətbiq olunur.
Laborator müayinələr. Sidiyin ümumi analizi dəyişilməmiş eritrositli (mikroskopiyada) makrohematuriya aşkarlaya bilər. Qanda dəyişikliklər təyin olunmur; sidikçıxarıcı yolların infeksiyaları prosesə qoşulduqda qeyri-spesifik iltihab əlamətləri, xoniki uretroragiyalarda anemiya aşkarlanır. Qadın cinsi hormonlarının qanda səviyyəsinin analizi bəzən estrogenlərin miqdarının azalmasını təsdiqləyir; bu isə dolayı yolla prolapsın inkişafının mümkünlüyünü göstərir.
Bir çox hallarda diaqnozun qoyulması üçün obyektiv müayinə, xəstənin anamnezi, xəstəliyin səbəblərinin və mümkün ağırlaşmaların aşkarlanmasına yönəlmiş digər metodlar, differensial diaqnostikanın aparılması kifayət edir. Patologiya uretranın neoplaziyaları (papillomaları, şişləri), sidik kisəsinin sallanması və sidikçıxarıcı kanalın prolapsı (SKP) ilə differensiasiya olunur. SKP uretranın