Beləliklə, çəkisi 4 kq və daha çox olan döllərdə bu patologiyanın yaranma riski daha yüksəkdir. Sağrı gəlişində iflicin patogenezində müəyyən rol oyanayan döş-körpücük-məməyəbənzər əzələnin travması və cırılması təhlükəsi yüksəkdir.


Travmanın sinir kələfində lokalizasiyasından asılı olaraq travmatik pleksitin yuxarı, aşağı və total ifliclər olmaqla 3 növü ayırd edilir. Yuxarı “akuşer” iflici (Dyuşen-Erb iflici) bazu kələfinin yuxarı birincili dəstəsinin və ya onurğa beynin yuxarı kökcüklərinin (ilk altı boyun fəqərəsinə müvafiq) zədələnməsi zamanı inkişaf edir. Dejerin-Klumpke (aşağı) iflicində bazu kələfinin aşağı dəstəsini və ya onurğa beyninin axrıncı boyun fəqərəsindən və aşağı şöbələrindən gələn kökcüklər zədələnir. Total “akuşer” iflicində bazu kələfi bütünlüklə zədələnir və bu, parezin daha ağır formasıdır. Bundan başqa, dəstələrin müxtəlif dərəcəli zədələnmələrinə kombinasiyalı şəkildə və hər iki dəstənin prosesə cəlb olunduğu atipik parezlərə rast gəlinir.

“Akuşer” iflicinin simptomları
Bu ifliclərin əlamətləri, bir qayda olaraq, doğuşdan etibarən nəzərə çarpır; yalnız yüngül formalı ifliclər uşağın şüuri aktivliyi artdıqda (3-6 ayına qədər) aşkar olunur. Lakin pediatr və uşaq nevroloqu ilkin müayinə zamanı əzələ tonusunun azalmasını və həssaslığın dəyişilməsini təyin edir. Qol asılı, Moro və Robinson, həmçinin Babkin (ovuc-ağız) refleksləri itmiş olur. Bazu kələfinin hansı dəstəsinin zədələnməsindən asılı olaraq həmin nahiyənin innervasiya etdiyi hissənin simptomları təzahür edir. Belə ki, ya qolun proksimal hissəsi (çiyin oynağı, bazu), ya da distal hissəsində (said və əl darağı ) əzələ tonusu və həssaslıq daha çox azalır. Eyni zamanda zədələnməmiş sinirlərin innervasiyası nahiyələrində sağlam qolla müqayisədə zəif olsa da, hərəki aktivlik müşahidə oluna bilər.

Yuxarı və aşağı “akuşer” iflicinin klinikasında bəzi özünəməxsusluqlar mövcuddur. Dyuşen-Erb iflicində ətrafın proksimal hissəsi zədələnir, bazu gövdəyə yaxınlaşır və içəriyə doğru