dərəcəsini qiymətləndirməyə imkan verir; lakin onun həyata keçirilməsi xüsusi hazırlıq (anesteziya, selikli qişanın anemizasiyası) tələb olunur. Burun boşluğunun anatomik deformasiyaları endonazal endoskopiyaya əks göstərişdir. Buna görə də mümkün əyrilikləri, həmçinin burun poliplərini və digər törəmələri istisna etmək lazımdır, əks halda qanaxma təhlükəsi böyükdür.

Rinositoloji müayinə (burundan götürülmüş yaxmanın mikroskopiyası) seliyin hüceyrələri haqda təsəvvür yaradır. Belə ki, eozinofillərin çox olması adenoid və adenoiditin allergik təbiətli olmasından xəbər verir. Allergik xassəni dəri sınaqları, xüsusən valideynlərdə allergiya və uşağın anamnezində allerqodermatoz olması sübut edir. Otolarinqoloqun konsultasiyası mütləqdir. Otoskopiya təbil pərdəsinin vəziyyətini, eşitmə borusunun və qulaq boşluğunun iltihabi prosesə cəlb olunmasını qiymətləndirməyə imkan verir. İnspeksiya zamanı uşağın eşitməsi də qiymətləndirilir.

Uşaqlarda adenoiditin diaqnostikasında sinusitləri, burun boşluğu və udlaq şişlərini istisna etmək məqsədilə kəllənin düz və yan proyeksiyada rentgenoqrafiyası aparılır. Burun tənəffüsünün pozulmasına səbəb olan beynin ön yırtığına şübhə olduqda КТ və МRТ mütləqdir. Belə patologiya zamanı, adətən, üz skeletinin deformasiyası, gözlərin daha geniş pozisiyası və digər əlamətlər qeyd olunur. Xoanaların atreziyası birtərəfli və ya hər iki tərəfdə burun tənəffüsün tamamilə mümkünsüzlüyü ilə təzahür edir; lakin bu inkişaf qüsuru, adətən, doğuşdan sonra dərhal təyin olunur. Xoanaların atreziyasına şübhə varsa, buruna gül şirəsi damcılarının tökülməsi ilə sınaq aparılır.


Uşaqlarda adenoiditin müalicəsi
Xəstəliyin konservativ müalicəsi iltihab ocaqlarının sanasiyası və burun tənəffüsünün tam təmin olunmasından ibarətdir. Antiseptik, həmçinin izotonik duz məhlulu ilə burnun yuyulması təyin olunur. Aerozol antibiotiklər və streroidlər, antiseptik və damardaraldıcı effekti olan damcılar (adrenomimetiklər yalnız qısa kurslarla təyin olunur)