k uşaqlarda daha çox inkişaf edir. Tipik hallarda uşağın başında bir və ya bir neçə keçəlləşmə ocaqları əmələ gəlir. Saç tökülmüş hissələr aydın konturlu, dairəvi və ya oval formalı, qəpikdən ovuc ölçüsünə qədər müxtəlif ölçülü olur. Ocaqlar periferik genişlənmə və birləşməyə meyillidirlər. Keçəlləşmə zonasının tipik lokalizasiyası ənsə və təpə nahiyələridir. Tüklərin tökülməsi qaşlar nahiyəsində də rastlana bilər.

Uşaqlarda yuvalı alopesiya zamanı tüklərin töküldüyü nahiyədə dəri rəngi dəyişilmir; hiperemiya və kəpəklənmə olmur, lakin saç follikullarının ağzı gözlə görünə biləcək qədər genişlənir. Keçəlləşmiş ocağın periferiyasına doğru tüklər qırılmış, kökləri qalınlaşmış və sterjeni nida şəkilli nazikləşmiş olur. Bu tüklər asanlıqla tökülür, beləliklə, zədələnmə sahəsi genişlənir. Uşaqlarda yuvalı alopesiya ilə birgə kifayət qədər tez-tez vitiliqo, atopik dermatit, dırnaqların qırılmasının artması, dırnaq lövhəsinin rənginin və formalarının dəyişilməsi təzahür edir.

Uşaqlarda ocaqlı alopesiyanın xoşxassəli gedişatında tək ocaq müşahidə olunur. Tədricən həmin ocaq əvvəlcə rəngsiz, sonra isə piqmentləşmiş tüklərlə örtülür. Birləşməyə meyilli çoxsaylı ocaqlar mövcud olduqda keçəlləşmə sahəsi polimorf fiqurlar əmələ gətirir və təkcə başın deyil, həm də bədənin bütün hissələrinin total keçəlləşməsi ilə müşayiət olunur.

Uşaqlarda atrofik alopesiya zamanı alov dilimləri şəklində keçəlləşmə ocaqları yaranır. Zədələnmiş nahiyədə dəri atrofik, hamar, parlaq, kəpəksiz və iltihabsız olur; follikulların ağzı nəzərə çarpmır. Keçəlləşmə ocaqlarında saxlanmış (tökülməmiş) saçlardan ibarət ayrı-ayrı dəstələrə rastlana bilər. Atrofik alopesiya zamanı saçların təbii inkişafını bərpa etmək mümkünsüzdür, lakin proqressiv saç tökülməsini dayandırmaq olar.

Uşaqlarda seboreyalı alopesiya köklərində pulcuqlar və qabıqcıqlar formalaşan yağlı saçların yaranması ilə başlayır. Kəpəklənmə intensiv qaşınma və başın dərisinin qaşınması ilə müşayiət olunur. Bunun nəticəsində