üçbucağının sianozu, akrosianoz) ilə xarakterizə olunur. Bronxiolit apnoe və asfiksiya ilə fəsadlaşa bilər.

Obstruktiv bronxit adətən 2-3 yaşlarda manifestasiya edir. Xəstəliyin aparıcı əlaməti bronxial obstruksiyadır, bu da tutmaşəkilli öskürək, küylü fitverici tənəffüs, nəfəsvermənin uzanması, distansion xışıltılarla özünü büruzə verir. Bədən hərarəti normal və ya subfebril olur. Uşaqların ümumi vəziyyəti kafi sayılır. Bronxiolitlə müqayisədə taxipnoe, təngnəfəslik, köməkçi əzələlərin tənəffüsdə iştirakı zəif ifadə olunur. Uşaqlarda ağır obstruktiv bronxiolit tənəffüs çatışmazlığına və kəskin ağciyər ürəyinin inkişafına səbəb ola bilər.

Allergik bronxit adətən reidivləşən gedişə malik olur. Kəskinləşmə dövrlərində tərləmə, halsızlıq, selikli bəlğəmin ayrılması ilə müşayiət olunan öskürək qeydə alınır. Bədən hərarəti norma səviyyəsində qalır. Uşaqlarda allergik bronxit əksər hallarda allergik komyunktivit, rinit, atopik dermatitlə birgə rast gəlinir. Patologiya astmatik bronxit və ya bronxial astmaya keçə bilər.

Xroniki bronxit iltihabi prosesin ildə 2-3 dəfə kəskinləşməsi ilə səciyyələnir. Kəskinləşmə dövrləri ardıcıl şəkildə ən azı 2 il ərzində müşahidə edilir. Öskürək uşaqlarda xroniki bronxitin daimi əlaməti hesab olunur: remissiya dövründə quru, kəskinləşmə vaxtı isə yaş olur. Bəlğəm çətinliklə və az miqdarda xaric edilir; selikli-irinli və ya irinli xarakterli olur. Müvəqqəti subfebril hərarət qeydə alınır. Bronxlarda irinli-iltihabi proses deformasiyaedici bronxit və bronxoektazların inkişafı ilə müşayiət oluna bilər.

Uşaqlarda bronxitin diaqnostikası
Uşaqlarda bronxitin ilkin diaqnostikası pediatr tərəfindən aparılır. Xəstəlik aşkar olunduqda uşaq pulmonoloqu və allerqoloq-immunoloq tərəfindən təsdiqlənir. Bronxitin forması klinik əlamətlər (öskürək və bəlğəmin xarakteri, kəskinləşmələrin tezliyi və davametmə müddəti, gediş xüsusiyyətləti və s.), auskultativ məlumatlar, laborator və instrumental müayinələrin nəticələrinə əsasən təyin