Uşaqlarda dəmir defisitli anemiya – dəmirin orqanizmə daxil olması, mənimsənilmə və sərf olunması arasındakı balansın pozulması nəticəsində yaranan klinik-laborator sindromdur. Patologiya asteno-vegetativ, epitel, immunodefisit, ürək-damar və s. sindromlarla təzahür edir. Dəmir defisitli anemiyanın əsas laborator kriteriyalarına Hb konsentrasiyası, rəng göstəricisi, eritrositlərin morfologiyası, qan zərdabında dəmir və ferritinin miqdarı aiddir. Uşaqlarda dəmir defisitli anemiyanın müalicəsi dietoterapiya, dəmir preparatlarının qəbulu, nadir hallarda isə eritrositar kütlənin köçürülməsindən ibarətdir.

Uşaqlarda dəmir defisitli anemiya barədə ümumi məlumat
Uşaqlarda dəmir defisitli anemiya – anemiyanın bir forması olub, onun əsasını orqanizmdə mütləq və ya nisbi dəmir çatışmazlığı təşkil edir. 3 yaşa qədər uşaqlarda dəmir defisitli anemiyanın yayılma tezliyi 40%, yeniyetmələrdə – 30%, reproduktiv dövrdə olan qadınlarda isə 44% təşkil edir. Dəmir defisitli anemiya pediatriya, mamalıq və ginekologiya, terapiya, hematologiya sahəsində tez-tez rast gəlinən patologiyalardan sayılır.

Bətndaxili inkişaf dövründə dəmir ana orqanizmindən dölə cift vasitəsilə daxil olur. Dəmirin daha sürətli transplasentar ötürülməsi hamiləliyin 28-32-ci həftəsinə təsadüf edir. Vaxtında doğulan uşaqların bədənində doğuş anında 300-400 qram, yarımçıq doğulmuşlarda isə 100-200 qram dəmir olur. Yenidoğulmuşda neonatal dəmir Hb, ferment, mioqlobinin sintezi, dəri və selikli qişaların regenerasiyası, tər, sidik, nəcislə fizioloji itkinin kompensasiyasına sərf olunur. Az yaşlı uşaqların sürətli inkişafı ilə əlaqədar orqanizmin dəmirə olan tələbatı artır. Depodan dəmirin sərf olunması onun ehtiyatlarının tez bir zamanda (vaxtında doğulan uşaqlarda 5-6, yarımçıq doğulmuşlarda isə 3-cü ayda) tükənməsinə gətirib çıxarır.


Normal inkişafı təmin etmək üçün yenidoğulmuşun gündəlik rasionunda dəmirin miqdarı 1,5mq, 1-3 yaşlı uşaqlarda isə 10mq-dan az olmamalıdır. Dəmirin itirilməsi və sərf