ayırd edilir:


Ailə münasibətləri – qəddarlıq, zorakılıq, hörmətsizlik, ailədə tez-tez konfliktlərin olması, valideynlərin bir-birinə laqeydliyi aqresiyanın formalaşmasına təkan verir. Uşaq anasının davranışlarını təkrarlayır, ata – mübahisə etmək, münaqişələri provokasiya etmək, qəzəbini açıq-aşkar göstərmək, diqqət cəlb etmək məqsədilə itaətsizlik.
Fərdi xüsusiyyətlər –emosional vəziyyətin qeyri-stabilliyi qəzəb, qıcıqlanma şəklində təzahür edir. Aqresiya vasitəsilə qorxu, yorğunluq, özünü pis hiss etmə ifadə edilir; günahkarlıq hissi kompensasiya edilir, özünü qiymətləndirmə azalmış olur.
Sinir sisteminin xüsusiyyətləri – MSS-i balanslaşdırılmamış zəif tipli olan uşaqlar aqressiyaya meyillidir. Onlar yüklənməni daha çətin yaşayır, fiziki və psixoloji diskomfortun təsirinə qarşı daha dözümsüzdürlər.
Sosial-bioloji faktorlar – aqressivliyin təzahürü uşağın cinsi mənsubiyyəti, rol oynama gözləntisi, sosial vəziyyətilə müəyyənləşdirilir. Oğlan uşaqlarına, adətən, təlqin olunur ki, kişi döyüşməlidir, cavab qaytarmağı bacarmalıdır.
Situasiya faktorları – uşaq yaşlarında emosional labillik təsadüfi xarici xoşagəlməz hadisələr zamanı qıcıqlanma, qəzəblə təzahür edir. Məktəb qiymətlərinin pis olması, ev tapşırıqlarını yerinə yetirməyin labüdlüyü, aclıq və ya üzücü səfərin (səyahət) yaratdığı fiziki diskomfort uşağı təşviq edə bilər.
Uşaqların aqressiv davranışlarının patogenezi
Uşaqlarda aqressivliyin fizioloji əsası MSS-də oyanma-tormozlanma proseslərinin disbalansı, emosiyaları və davranışları kontrol edən baş beynin ayrı-ayrı strukturlarının funksional olaraq tam formalaşmamasıdır. Qıcıqlandırıcıların təsiri zamanı oyanma aktivləşir, tormozlanma prosesi isə “ləngiyir”. Uşağın aqressivliyinin psixoloji bazası zəif özünü tənzimləmə qabiliyyəti, ünsiyyət bacarıqlarının inkişaf etməməsi, böyüklərdən asılılıq, özünü qiymətləndirmənin qeyri-stabilliyidir. Uşaq aqressiyası emosional, əqli gərginlik zamanı, özünü pis hiss etdikdə yüklənmələrdən azad olma üsuludur.