zədələnməsi (daha çox postinyeksion), dermanın piokok zədələnmələri) azalması limfa düyünlərinin infeksiyalara qarşı baryer funksiyasını zəiflədir.

Limfa düyünləri və limfa damarları, adətən, mayenin toxumalardan və orqanlardan təbii axınını təmin edirlər. İltihab zamanı bu amil həlledici rol oynayır. Belə ki, prosesin erkən mərhələlərində limfa dövranı zəifləyir, damarların keçiriciliyi yüksəlir, mikrobların limfa düyünlərində toplanması üçün şərait yaranır. Burada patoloji floranın retikulo-endotelial sistemin hüceyrələri tərəfindən absorbsiyası (udulması) baş verir; qalan mikroorqanizmlər isə parçalanır və qan damarlarına keçdikdə antibakterial terapiyanın təsirilə məhv olurlar. İltihabi proses daha da inkişaf etdikdə limfa düyünləri tromblaşır, axın yolu bağlanır, beləliklə, iltihabi prosesin yayılması blokada olunur. Bu zaman limfa düyünlərindəki mikroblar yaxınlıqdakı toxumalara keçirlər, onların iltihabına və adenofleqmonanın formalaşmasına səbəb olurlar.

Adenofleqmonanın təsnifatı
Adenofleqmonalar iltihabi prosesin lokalizasiyasına görə təsnif olunurlar. Xəstəliyin gedişinin kəskinliyinə və mümkün nəticələrinə görə aşağıdakı formaları mövcuddur:

Adenofleqmonanın simptomları
Adenofleqmonaların klinik təzahürləri ümumi və yerli olmaqla iki qrupa ayrılır. Ümumi əlamətlər bütün növlərə xasdır; yerli simptomlar isə bu və ya digər formanı xarakterizə edir. Ümumi simptomlara temperatur reaksiyası; zəiflik, tormozlanma hissi, orqanizmin artan intoksikasiya əlamətləri, xroniki infeksiya ocaqlarının fəsadlaşması aid edilir. Bu fonda regionar limfa düyününün yanında şiş meydana çıxır. Törəmə toxunmada sərtdir, mərkəzi hissəsi fluktuasiya edir, palpasiyada ağrılı olur. Sonralar prosesin proqressivləşməsi zamanı şiş absesləşir, yarılır və ya septik disseminasiya prosesi baş verir. Belə şişlər tez-tez inyeksiya yerində əmələ gəlir.
Adenofleqmonanın növünə müvafiq simptomlar prosesin lokalizasiyasından asılıdır və xüsusi çalarlara malikdir. Çənəaltı