ə yönəlir; nəticədə həkim əsas kötüyün və böyrək venasının əlavə şaxələrinin kafi dolmasına nail olur. Renal damarların kateterizasiyası zamanı trombemboliya riski mövcuddur.
Əlavə olaraq sidiyin klinik analizi aparılır; böyrəklərin fəaliyyətinin pozulması əlamətləri – proteinuriya, mülayim leykosituriya, silindruriya, sidiyin nisbi sıxlığının azalması (hipostenuriya), hematuriya aşkarlanır. Qanın biokimyəvi analizində kreatininin, sidik cövhərinin səviyyəsinin yüksəlməsi; kalium, natrium ionlarının konsentrasiyasının azalması, anemiya müşahidə olunur. Sidik-cinsiyyət sisteminin vəziyyətinin kompleks dəyərləndirilməsi məqsədilə ekskretor uroqrafiya, abdominal KT icra olunur. Differensial diaqnostika böyrək venalarının anevrizması, böyrək şişləri, kəskin və bədxassəli qlomerulonefrit, xroniki pielonefrit; autoimmun xəstəliklər, sistemli vaskulitlər zamanı nefropatiyalar; podaqra; kəskin kanalcıq, medulyar, kortikal nekrozlar; arterial tromboz, hemolitiko-uremik sindrom, böyrəküstü vəzin toxumasına qansızma ilə aparılır. Pasiyentə uroloq və nefroloq müayinəsindən başqa damar cərrahı, hematoloq, onkoloq, onkohematoloq, infeksionist konsultasiyası tövsiyə olunur.


Böyrək venalarının trombozunun müalicəsi
Həkimin qarşısında duran başlıca tapşırıq trombozun yaranmasına səbəb olan əsas xəstəliyin müalicəsi, okkluziyasının dəf edilməsi, mövcud klinik təzahürlərin korreksiyasıdır. Trombozla ağırlaşan patologiyanın müalicəsi müvafiq nozoloji vahid üçün nəzərdə tutulmuş standart protokollarla aparılır. Tromblaşmış böyrək venasında qan dövranının bərpası məqsədilə aşağıdakılar istifadə olunur:

Antikoaqulyant preparatlar. Trombozun üstünlük verilən müalicəsi konservativ terapiyadır; bu zaman pasiyentə 6-12 ay ərzində laxtalanma əleyhinə preparatların yeridilməsidir. Hiperkoaqulyasion pozulmalar olduqda müalicə ömür boyunca davam edir. Aşağı molekullu heparinlər, kumarinin yarımsintetik törəmələri qrupundan olan qeyri-düz antikoaqulyantlar daha effektivdir.