yüksək temperatur, nasazlıq, iştahasızlıq, yuxunun pozulması baş verir. Mümkün ağır fəsad infeksiyanın generalizasiyası və sepsisin inkişafıdır.

Xroniki qeyri-spesifik limfadenit zamanı limfa düyünləri böyümür, az ağrılı, bərk, ətraf toxumalarla birləşməmiş olur. Patologiya limfoid toxumanın birləşdirici toxuma ilə əvəzlənməsi nəticəsində limfa düyünlərinin bürüşməsi ilə sonlanır. Bəzən birləşdirici toxumanın proliferasiyası limfa dövranının pozulmasına, beləliklə, ödemlərə, limfostaza, filayaqlılığa səbəb olur.

Spesifik qonoreyalı limfadenit üçün qasıq limfa düyünlərinin böyüməsi və kəskin ağrıllı olması xarakterikdir. Vərəm limfadeniti yüksək temperatur, güclü intoksikasiya, periadenit, tez-tez limfa düyünlərinin nekrotik dəyişiklikləri ilə gedir. Sifilis zamanı limfadenit limfa düyünləri zəncirinin birtərəfli, mülayim böyüməsi, onların bir-birilə və dəri ilə birləşməməsilə xarakterizə olunur. Sifilitik limfadenitdə limfa düyünlərinin irinləməsi heç vaxt baş vermir.

Limfadenitin diaqnostikası
Səthi lokalizasiyalı kəskin qeyri-spesifik limfadeniti aşkarlamaq çətinlik törətmir. Bu zaman anamnez və klinik təzahürlərin uyğunluğu nəzərə alınır. Limfadenitin periadenit və adenofleqmona ilə müşayiət olunan, patoloji prosesə orta divar və retroperitoneal sahə toxumalarının cəlb olunması ilə gedən ağırlaşmış formalarının diaqnostikası nisbətən çətindir. Bütün hallarda birincili iltihab ocağının aşkarlanması mütləqdir. Kəskin limfadenitin differensial diaqnostikası osteomielit, fleqmona, çürüntülü ateroma və s. ilə aparılır.

Xroniki limfadenit zamanı, bir qayda olaraq, limfa düyününün punksion biopsiyası və ya onun eksiziyası və histoloji analizi tələb olunur. Bu, limfadenitin xroniki formasını sistem xəstəliklərdən (sarkoidoz), limfoqranulomatoz, leykoz, xərçəng şişləri zamanı limfa düyünlərinin metastatik zədələnmələrindən və s. fərqləndirmək üçün vacibdir.

Spesifik limfadenitin müalicəsi kompleks klinik-laborator məlumatlara əsaslanır. Vərəmin