Limfangiosarkoma – ətrafların güclü, uzun müddət davam edən limfedeması fonunda inkişaf edən nadir, bədxassəli, endotelial mənşəli yeni törəmədir. Patologiyanın daha çox öyrənilmiş və tez-tez rastlanan forması Stewart-Treves sindromudur. Onun erkən əlamətləri dəridə bənövşəyi ləkələr, bərk dərialtı düyünlər və xoralaşma; gecikmiş mərhələdə visseral metastazlardır. Bu xəstəlik əldə olunmuş materialın histoloji analiz ilə aparılan biopsiya və KT, MRT, PET kimi instrumental metodların köməyilə diaqnostika olunur. Müalicə erkən cərrahi müdaxilə, şüa terapiyası və kimyaterapiyadan ibarətdir.

Limfangiosarkoma barədə ümumi məlumat
Limfangiosarkoma (postmastektomik limfangioendotelioma, Stewart-Treves sindromu) – ətrafların uzunmüddətli xroniki limfostatik ödemi fonunda inkişaf edən yüksək dərəcəli bədxassəli şişdir. Bu xəstəlikdən əziyyət çəkən pasiyentlərin əksəriyyətinin anamnezində süd vəzilərinin xərçəngi səbəbindən radikal mastektomiya var. Limfangioendotelioma ilk dəfə 1948-ci ildə patoloq F.Stewart və cərrah N.Treves (ABŞ) tərəfindən təsvir olunub. Şiş nadir patologiyalar kateoriyasına aiddir; cərrahi əməliyyat olunmuş limfedemalı qadınların 0,07-0,45%-ində inkişaf edir. Süd vəzilərinin xərçənginin konservativ və cərrahi müalicəsi metodları təkmilləşdirildikcə Stewart-Treves sindromunun yayılması proqressiv şəkildə azalır. Limfangiosarkoma daha çox orta yaşlı və qoca qadınları zədələyir.

Limfangiosarkomanın səbəbləri
Limfangiosarkomanın yaranmasının dəqiq səbəbi məlum deyil. Müəyyən triggerlərin təsiri altında damar endotelinin hüceyrələrinin bədxassəli formaya çevrilməsi baş verir. Nəticədə bu hüceyrələr kontrolsuz bölünmə və erkən metastazlaşma imkanları əldə edirlər. Bu şişin əmələ gəlməsinin əsasında duran faktorlara aşağıdakılar aiddir:


Uzunmüddətli limfedema. Ətrafların damarlarında limfa durğunluğu, adətən, süd vəzilərinin xərçəngi zamanı radikal mastektomiyadan sonra, xüsusən, cərrahi əməliyyat regionar limfektomiya ilə müşayiət olunduqda