hissələrini (ayaq və ya əl darağı) zədələyir. Pasiyentin barmaqlarında pəncəyə və aşıq-baldır oynağına (yuxarı ətrafların zədələnmələrində əl darağına və mil-bilək oynaqlarına) yayılan ağrısız, bərk ödemlər meydana çıxır. Limfedema proqressivləşdikdə ödemlər baldıra və buda yayılır. Xəstənin ayaqları sütuna oxşayır. Zaman keçdikcə oynaq nahiyələrində ödemli yumşaq toxumalardan büküşlər əmələ gəlir. Büküşlər ayağın üst tərəfində nəzərə çarpmır. Dəri apelsin qabığını xatırladır.

Qazanılmış limfedemada ilk növbədə ətrafların proksimal hissələri patoloji prosesə məruz qalır; bud və ya çiyin limfa düyünləri isə bir qədər az zədələnir. Daha sonra ödem ətrafın distal hissələrinə yayılır. Anamnez toplanarkən nəzərə almaq lazımdır ki, limfedema limfa düyününün zədələnməsindən və ya kənarlaşdırılmasından uzun müddət sonra inkişaf edə bilər. Bəzən xəstəliyin ilk əlamətləri cərrahi əməliyyatdan, travmalardan və ya şüalanmadan 10-15 il sonra meydana çıxır.

Limfedemanın diaqnostikası
Diaqnoz fleboloq tərəfindən xarici obyektiv müayinə, ətrafların ölçülərinin götürülməsi və anamnestik məlumatlara əsasən qoyulur. Limfangionların (kiçik limfa damarları) vəziyyətinin qiymətləndirilməsi məqsədilə limfangioqrafiya tətbiq olunur. Limfoqrammada muncuq və ya iyşəkilli damarlar aşkarlandıqda motorikanın saxlanması haqda danışmaq olar. Damar kontrast maddə ilə eyni dərəcədə dolubsa və diametri bütün gedişi boyunca bərabərdirsə, bu, bükücü aparatın və limfa transportunun pozulması zamanı normal keçiricilikdən xəbər verir. Birincili limfedemada limfangionların hipoplaziyası, ikincilidə isə damarların formalarının dəyişilməsi, ekstravazasiya, dəri limfa şəbəkəsinin doluluğu aşkar olunur.

Xəstəliyin dinamikasının öyrənilməsi məqsədilə limfossintiqrafiya tətbiq olunur. İzotopların yayılma xarakteri magistral, diffuz, kollateral limfa axınını dəyərləndirməyə və tam limfostazı aşkarlamağa imkan verir. Son illərdə limfoangioqrafiya tədricən yeni müayinə metodları ilə sıxışdırılır.