ı üçün düyünlü transformasiya, endotelin struktur dəyişiklikləri və iltihabi xarakterli hüceyrə reaksiyaları xarakterik deyil.
Hemodinamik pozğunluqlar – retikulyar varikozun inkişafının vacib aspektidir. Qanın davamlı durğunluğu dərialtı damarların divarının gərilməsinə və onların qapaq aparatının deformasiyasına səbəb olur. Qadınlarda bu cür proseslər hormonal təsirlə də bağlı olur. Hamilələrdə progesteronun konsentrasiyası artması ilə əlaqədar damar divarının saya əzələlərinin tonusu azalır, kollagen və elastin liflərin strukturunda degenerativ-distrofik dəyişikliklər baş verir. Estrogenlərin hipersekresiyası laxtalanam amillərinin sintezini stimulə edir, plazmada antitrombinin miqdarını azaldır, nəticədə koaqulyasiya güclənir, durğunluq yaranır.

Retikulyar varikozun təsnifatı
Retikulyar varikoz xroniki venoz xəstəliklərin strukturuna daxildir. Klinik flebologiyada daha çox istifadə olunan CEAP (C-klinik, E-etioloji, A-anatomik, P-patofizioloji) təsnifatına əsasən patologiya aşağıdakı kateqoriyalara ayrılır:

C (pasiyentin klinik statusu): C1 – teleangiektaziyalar və ya retikulyar venalar (S – subyektiv simptomatika ilə; A – pasiyent tərəfindən heç bir şikayət təqdim olunmur).
E (dəyişikliklərin mənşəyi): Ec – anadangəlmə vəziyyət; Ep – birincili; Es – məlum səbəbli ikincili; En – naməlum səbəbli.
A (zədələnmənin lokalizasiyası): As – səthi damarlar.
P (retikulyar qan axınında dəyişikliklərin olması):Pr – reflüks; Po – оkklüziya; Pr,o – reflüks və okklüziya; Pn – heç bir dəyişiklik aşkarlanmır.
Təqdim olunan təsnifat baza sayılır. Genişləndirilmiş variant C1S sinfinin bütün subyektiv əlamətlərinin sadalanması və P bölməsində venoz şəbəkənin reflüks və ya okklüziyalı seqmentinin qeyd olunması (1-retikulyar damarlar) ilə səciyyələnir.

Retikulyar varikozun əlamətləri
Klinik şəkil obyektiv və subyektiv əlamətlərdən ibarətdir. Xəstəlik etioloji amillərin orqanizmə uzunmüddətli təsiri altında tədricən inkişaf edir. Adətən yeganə əlamət kimi baldırın