Refraksiyanın təyini. Bu məqsədlə retinoskopiya və ya skiaskopiya tətbiq edilir.
Oftalmoskopiya. Onun köməyilə göz dibi vizualizasiya olunur, torlu qişa, görmə sinirinin diski və makuladakı patoloji dəyişikliklər üzə çıxarılır. Gözün daxili qişasının periferik şöbələrini dəqiq müayinə etmək üçün oftalmoskopiya göz bəbəyini genişləndirməklə aparılır.
Tonometriya. Gözdaxili təzyiqin ölçülməsi – oftalmologiyada rutin prosedurdur. İlkin baxış zamanı tonometriya yalnız orta və ahıl yaşlı şəxslərdə yerinə yetirilir. Əksər hallarda pnevmotonometriya, gözdaxili təzyiqin Maklakov və ya Qoldman üsulu ilə ölçülməsinə üstünlük verilir.
Gözün USM. Refraksiya anomaliyalarında gözün ön-arxa ölçülərini təyin etmək məqsədilə A-skanlama rejimində ultrasəs müayinəsi aparılır. Prosedur həmçinin intraokulyar linza seçimində zəruri sayılır. Göz almasının və retrobulbar toxumanın vəziyyətini qiymətləndirmək üçün B-skanlama icra olunur.
Gözün biomikroskopiyası. Xəstə yarıqlı lampa ilə müayinə olunur. Bu üsulla konyunktiva, göz qapağı, büllur, buynuz və qüzehli qişalara baxılır. Ön kamera, şüşəyəbənzər cismin vəziyyətinə diqqət edilir.
Sonrakı diaqnostik taktika müayinələrin nəticələrindən asılıdır. Göz dibində patoloji dəyişikliklər aşkarlandıqda gözün optik koherent tomoqrafiyası və kompüter perimetriya məsləhət görülür. Gözün travmalarında əlavə olaraq, göz yuvasının rentgenoqrafiyası və yaxud zədələnmiş hissənin kompüter tomoqrafiyası aparılır. Göz almasının ön şöbəsinin infeksion xəstəliklərinin əlamətlər üzə çıxdıqda sıyrıntının mikrobioloji müayinəsi, antibiotiklərə həssaslıq testi göstəriş sayılır.

Təkrar gəlişdə oftalmoloq patoloji prosesin dinamikasına nəzarət məqsədilə bəzi prosedurları yenidən icra edir. Məsələn, pasiyent keratitlə müraciət etdikdə, növbəti gəlişdə yalnız gözün biomikroskopiyası kifayətdir. Görmə itiliyinin təyini isə patologiyadan asılı olmayaraq, bütün hallarda müayinənin vacib mərhələsi sayılır.

Oftalmoloq xəstəlikləri necə