ə xarakterli, ürək-damar, irsi və s.) araşdırılır.
Fiziki müayinə. Xəstəlik barədə ümumi məlumat əldə etdikdən sonra pulmonoloq obyektiv baxış keçirir. Pasiyent qurşağa qədər soyunur. Həkim vizual olaraq, döş qəfəsinin forma və simmetrikliyini qiymətləndirir, körpücüküstü və qoltuqaltı limfa düyünlərini palpasiya edir, perkusiya ilə ağciyərin sərhədlərini müəyyənləşdirir. Fiziki müayinənin ən qiymətli üsulu auskultasiyadır. Onun mahiyyəti ağciyərin müxtəlif sahələri üzərində tənəffüsün yoxlanılmasıdır. Auskultasiya zamanı pasiyentdən burun və yaxud ağızla nəfəs almaq, öskürmək, pıçıltı ilə və yaxud bərkdən danışmaq istənilir. Xışıltılı, sərtləşmiş və yaxud zəifləmiş tənəffüs, krepitasiya və digər səs fenomenləri bu və yaxud digər xarakterli pozğunluqlardan xəbər verir.
Diaqnostik müayinələrin təyini. Subyektiv əlamətlər və obyektiv məlumatlara əsasən pasiyentə müəyyən müayinələr məsləhət görülür. Bu, diaqnozun dəqiqləşdirilməsində mühüm rol oynayır. Pulmonologiyanın baza müayinələrinə ağciyərin rentgenoqrafiyası, xarici tənəffüs funksiyasının təhlili, qanın ümumi və biokimyəvi analizləri, bəlğəmin mikroskopiyası və bakterial əkilməsi aiddir. Genişləndirilmiş diaqnostikaya bodipletizmoqrafiya, bronxoskopiya, bronxoqrafiya, angiopulmonoqrafiya, döş qəfəsinin KT, sintiqrafiya, transtorakal biopsiya və digər müayinələr daxildir.
Müalicənin təyini. Diaqnoz aydın olduqda, etiopatogenetik müalicə təyin edilir. Həyat keyfiyyətini pisləşdirən əlamətlərə (təngnəfəslik, öskürək, boğulma) rast gəlindikdə bu narahatlıqları aradan qaldıran vasitələr tövsiyə edilir. Cərrahi müalicəyə ehtiyac olduqda xəstə cərrahın konsultasiyasına yönləndirilir.
Ümumilikdə pulmonoloqun standart qəbulu orta hesabla 30 dəqiqə çəkir. Sonda müalicənin nəticəsini qiymətləndirmək üçün növbəti gəlişin tarixi