Düz yoldan azıb, nabələd ünvanlara düşdüm, Məcnuna dönüb, çöllü biyabanlara düşdüm. Səhranı gəzən yerdə batağlıqlara batdım, Dəryanı üzən vaxtda, burulğanlara düşdüm. Onsuzda cəhənnəm odu etməz mənə təsir, Ondan da betər atəşi-hicranlara düşdüm. Mən surətinin fikrinə daldıqca ay üzlüm, Hər təzə ayın əvvəli nöqsanlara düşdüm. İslanmışa çox gəlmə hədə qorxu yağışla, Məndən xəbər al, gör nəcə leysanlara düşdüm? Bir parça çörəydən ötəri buğda misalı, Əzdi fələyin çərxi, dəyirmanlara düşdüm. Bir dəfə verilmiş ömürü xoş yaşamağçun, Yaş işlərə girdim, quru böhtanlara düşdüm. Mən marşrut ilə gedən illər tələbə idim, “Pul yoxdu, düşərsən” dedim, insanlara düşdüm. Aydın əlinə aldı qələm ta bu ümidlə, Bəlkə sözə xatir, dilə, dastanlara düşdüm.