Qeribedir, bir zamanlar heyatımızdakı en böyük boşlug‌u dolduranlar, heyatımızı bir boşluğa buraxanlar oldular. Sevdik derk etmediler, ezizledik başa düşmediler. Defelerle danışdıq, yene başa düşmediler.
Sonra susduq. Belke sussaq bas‌a düşerler dedik. Daha çox danışsaq, qelblerini qıracaqdıq bilirdik. Çünki bir yerden sonra, içine ata bilmir insan. Sığmayanda daşır her qab kimi, insanda. Daşmayaq deye direndik. Sonra bir yol olsun qarşımızda, hara direnirse dirensin dedik.
Ve nehayet getdik. Qarşıya baxa baxa, gözümüzü buraxdıq geride. Üreyimizi söküb atdıq.
Yene başa düşmediler. Qorxduq sandılar. Bir döyüşü meğlub başa vurduq bildiler. Ancaq itirdiyimiz şey, tekce hisslerimiz idi. Bunuda bir gün, peşman olduqlarında bas‌a düşecekler. Çünki geldiklerinde, heç bir şeyi buraxdıqları kimi tapmayacaqlar..