Qəribədir, bir zamanlar həyatımızdakı ən böyük boşlug‌u dolduranlar, həyatımızı bir boşluğa buraxanlar oldular. Sevdik dərk etmədilər, əzizlədik başa düşmədilər. Dəfələrlə danışdıq, yenə başa düşmədilər.
Sonra susduq. Bəlkə sussaq bas‌a düşərlər dedik. Daha çox danışsaq, qəlblərini qıracaqdıq bilirdik. Çünki bir yerdən sonra, içinə ata bilmir insan. Sığmayanda daşır hər qab kimi, insanda. Daşmayaq deyə dirəndik. Sonra bir yol olsun qarşımızda, hara dirənirsə dirənsin dedik.
Və nəhayət getdik. Qarşıya baxa baxa, gözümüzü buraxdıq geridə. Ürəyimizi söküb atdıq.
Yenə başa düşmədilər. Qorxduq sandılar. Bir döyüşü məğlub başa vurduq bildilər. Ancaq itirdiyimiz şey, təkcə hisslərimiz idi. Bunuda bir gün, peşman olduqlarında bas‌a düşəcəklər. Çünki gəldiklərində, heç bir şeyi buraxdıqları kimi tapmayacaqlar..