Sen yağışı sevirdin, mense güneşi
Hemişe gün batırdı, yağış yağırdı
Ayla dost olanlar çox yaxşı biler
Güneşsiz yaşamaq nece ağırdır?

Uzun zamandır ki, ölüb ruhum
Xeyirden ayrılıb, şere qarışıb
İnadım seninle heç bacarmadı
Önüme yek düşen zere barışıb

Torpaqsız, gah susuz qalıb geceler
Benövşeyi rengde gül ekirem men
Özümü toplayıb, herden de bölüb
Sen olan yerlere xett çekmirem men

Yene göynedirem köhne yaramı
Ağrını üstümden ata bilmirem
Ucuza qaçdın sen, qoyub qelbimi
Deyer deymezine sata bilmirem 

Belke qatıldım bir gün semalara
Sema da qaralar, yağış olaram
Mende o göydeki ulduzlar kimi
Gözlerinden düşen axış olaram


Elbey İmanov