Sən yağışı sevirdin, mənsə günəşi
Həmişə gün batırdı, yağış yağırdı
Ayla dost olanlar çox yaxşı bilər
Günəşsiz yaşamaq necə ağırdır?

Uzun zamandır ki, ölüb ruhum
Xeyirdən ayrılıb, şərə qarışıb
İnadım səninlə heç bacarmadı
Önümə yek düşən zərə barışıb

Torpaqsız, gah susuz qalıb gecələr
Bənövşəyi rəngdə gül əkirəm mən
Özümü toplayıb, hərdən də bölüb
Sən olan yerlərə xətt çəkmirəm mən

Yenə göynədirəm köhnə yaramı
Ağrını üstümdən ata bilmirəm
Ucuza qaçdın sən, qoyub qəlbimi
Dəyər dəyməzinə sata bilmirəm 

Bəlkə qatıldım bir gün səmalara
Səma da qaralar, yağış olaram
Məndə o göydəki ulduzlar kimi
Gözlərindən düşən axış olaram


Elbəy İmanov