Çareler içinde çarəsizlik nədir bilirsen mi?Bunu ən yaxşı bilənlərdənəm.Sıldırım yamacları çox sevirəm.
Və nədənsə o sıldırımlı yamaclarda dayana bilmirəm, həmişə yıxılıram.Varlığın yoxluğunu çox yaxşı bilirəm, amma nədənsə dərs ala bilmirəm.
Hər kəsə deyir ki, mənə çox yaxşılığın toxunub, amma Mən özüm üçün yaxşı deyiləm.Çox xoşbəxt anlarım olub, amma nədənsə həmişə bədbəxtliyimi xatırlayıram.
Qəribə adam oldum.
Həyatda əldən verdiyim fürsətlərin heç bir geri donusu yoxdur.Bu, heç vaxt fürsətçil biri olmadığım üçün ola bilərmi?
Həssaslıqlarım susmağımın qurbanı olur və hər dəfə bir səbəbə bağlayiram bu duygulari, Oxuyuram, yaşayıram, hiss edirəm.Amma mən daha sessizleşirem.Mənim dərdlərim, qayğılarım hər şeyi sessizlesdirir.Xoşbəxtliyin açarını itirmiş kimi hiss edirəm.Ölmuş bir ruh ücün
Xəyallar, planlar, məqsədlər, doğan günəş, ay, ulduzlar, dəniz, göllər və mâddi heyat və s ne qeder maraqli ola biler?
Ya təxirə saldıqlarımız?
Təxirə salınmış meqsedler, zəruri şeylər,
emosiyalar, hobbiler eylenceler ne qeder onemlidir?
Deməli, ölü kimi olmağa ehtiyac yoxdur.Zamanı gələndə bu əmanət edilmiş ruh mütləq aid olduğu yerə gedəcək.
Əzm,şöhrət,Milyardlarla il yaşamış bir zaman var,hələ də dəyişməz qaydası var bu dunyanin.Ömrü bəlli olan biz faniləri qonaq edir, qarşılayır, yola salır.Bâsqa dillə desək, biz insanlâri dunyâ əslində əbədi hesab etdiyimiz bir boşluqda tələyə salınıb..

Məncə, vicdanlı olmaq indi axmaqlıqla eyniləşdirilir.
Təəssüf ki, yaşadığımı düşündüyüm amma yaşaya bilmədiyim illərim oldu və bu illər məni bu günə qədər apardı.Hər kəsin yaşadığı həyatdan bir gözləntisi var.Gərəkli olan hər şeyi yaşamaq arzusu.
Bu yaşda anladım ki, həyatda diqqətlə düşünmək lazım deyil.Başqaları haqqında danışanda ən uyğun cümlələrdən istifadə edərək danışırsan.Amma movzu insanin ozune gelende kimse o derinliyi dusunmur,kimse cumlelerin secerek danismir.Yəni bu həyatda özünüzə dəyər verməsəniz, heç kim sizə o dəyəri verməz.... Oturub möcüzə gözləməkdənsə, o