Senden ayrıldığım on gün olsa da,
Lakin her günümü bir il sanmışam.
Her axşam yananda göylerin şamı
Hicrinde od tutub men de yanmışam.
Bezen qelbim dolmuş, qelbim ağlamış
Baharın ağlayan buludları tek.
Bezen de könlümde seller çağlamış,
Sineme sığmamış, sığmamış ürek.

Anlar donub qalmış qurğuşun kimi,
Her anım bir güne beraber olmuş.
Burda deniz gözel, tebiet gözel,
Lakin tenhalıqdan qelbim yorulmuş.
Senden ayrıldığım on gün olsa da,
Lakin her günümü bir il sanmışam.
Seni görmek üçün eziz sevgilim,
Her seher, her axşam qanadlanmışam.
Lakin ne eline çatmış ellerim,
Ne de gözlerine gözüm sataşmış.
Xeyallar aparmış, aparmış meni,
Kederim yene de başımdan aşmış…
Her axşam sahile yalqız çıxıram,
Gündüzler xeyalın gezdirir meni
Yuxusuz geceler sen hemdemimsen,
Yatarken yuxuda görürem seni.
Lakin, düşünürem hicran olmasa,
Vüsalın qedrini bilmezdi insan.
Senden uzaqlardayam, uzaqlarda men,
Vüsalı görünen bu acı hicran
Meni düşündürür meni yandırır,
Eşqimin yolunu işıqlandırır.
Görürem, ne qeder sevirem seni,
İller ayırsa da, sevgimden meni
Tek seni severem, tek seni yalnız.
İnsan öz eşqine olmaz vefasız.