Sən bilirsən necəsən ?dəniz kimi, ümman kimi
Çəkirsən özünə vurğun edirsən adamı.
Üzməyə imkan vermir boğursan ,bir anda peşman olub,
Dərinliyinə götürüb sarılırsan nəfəs verirsən
Sənin gözlərinlə günəş doğur ay batır
Sənin qoynunda sayrışan ulduzlar yatır
Sən göylər kimisən: saf təmiz parlaq eşq dolu .
Doyum olmaz ətrinə ,bürünəndə bihuş edərsən.
Sən bulud kimisən: dolar ,dolar yer üzününə yağışla toxunar
Torpaqda izini qoyub,ruhu isladıb gedərsən
Sən günəşsən :dünyaya həyat verən atəşsən
Hey yanar bəşər hey ətrafınında dolarnar
Bütün gözəllikləri günəşə bənzədırləre
Heç kim düşünməz amma günəşin dərdini nədən alışıb yanar
Sən aysan :gündüzlər isti, gecələr buz kimi olursan
Istin üşüdür adamı soyuqluğun yandırıb yaxır
Sənin həsrətin o qədər ağır olur ki
Ruhumun canı çıxır.
Sən təbiət kimisən:fəsillərlə dolu birisən
Yazın dumanlı ,yayın boranlı payızın yağışlı qışın günəşli
Çox fərqlisən həyat kimi çətin:yaşamaq kimi şirinsən
Sən həsrətsən:əllərimin çatıb sarıla bilmədiyim həsrət
Ovucumun içindəki su kimi süzülürsən barmaqlarım arasından
İçə bilmirəm,içmədən keçə bilmirəm
Sən atəşsən yaxın olduqca üşüdürsən
İsitməkdənsə
Sən duzsan:ağız dadımda olmasan olmazımsan
Nə qədər yaxın olsan da ömrümdə qalmazımsan
Sən əzan səsisən:eşidilsəndə namazına sarıla bilmədiyəcəyim günahıma
çevrilən səs
Bilirsənmi necəsən?
Sən sadəcə ölüm kimi gözəl və özəlsən
Bir gün gəlib alıb gedəcəksən bilirəm
Çünki sən :elə sənsən onun üçün ............