MAFİYANIN SEVGİSİ
BÖLÜM 13
Hıçqırıqlarımın arasında Cəmilin pencəyini sıxıb danışırdım.
-Cəmil Murada heç nə olmasın. Nə olar. Ona heç nə olmasın. Tək qoymasın məni.
Cəmil məni qucaqlayıb sakitləşdirməyə çalışırdı. Muradı təcili yardıma mindirirdilər. Çox qan itirirdi.
Onu bu halda görmək istəmirdim. Cəmil məni qucaqlayıb başımı sığallayaraq danışdı.
-Zeynəb sakit ol. Murad güclü oğlandı. Ona heç nə olmaz. O üç gülləylə ölən biri deyil.
Gəlinliyim qan olmuşdu. Mən bunu yaşamaq istəmirdim. Muradı itirmək istəmirəm. Onu xatırladım.
Cəmil, Nərmin, mən Cəmilin maşınıyla xəstəxanaya gedirdik. Nərmin məni sakitləşdirməyə çalışırdı amma boşunaydı. Murad gözlərini açmazsa sakitləşməyəcəkdim.
Cəmil maşını sürə sürə bir tərəfdən də Fuadı söyürdü. Bizə bildirmək istəmirdi amma o da Murad üçün qorxurdu. Rulu elə bərk sıxmışdı ki, barmaq buğumları ağarmışdı.
-Nərmin Murad yaşayacaq. Elə deyil? Məni tək qoyub getməyəcək. O məni sevir. Mən onsuz ola bilmərəm.
Ağlamağım o qədər şiddətlənmişdi ki nəfəs almaq artıq çətinləşirdi. Nərmin əllərimi tutub göz yaşlarımı silirdi.
-Əlbəttə yaşayacaq. Bax Zeynəb sən qəza keçirdiyin gün Murad səninlə qovuşmayacağına bir dəqiqə belə şüphə etmədi. Sənin yaşayacağına inandı. Qovuşacağınıza inandı. Sən də inan.
Təcili yardım maşını xəstəxanaya çatmışdı. Biz də arxasındaydıq. Maşından düşüb təcili yardım maşınının yanına qaçdım.
Hər kəs qanlı gəlinlikdə olduğum üçün mənə qəribə baxırdılar. Amma bunu düşünəcək halda deyildim.
Muradı təcili yardım maşınından düşürdüb sürətlə xəstəxananın içinə apardılar. Cəmil, mən, Zeynəb əməliyyat qapısının önünə qədər Muradın yanında getdik.
Muradı içəri salıb qapıları bağladılar. Gəlinliyimlə diz çöküb yerə oturdum. Taqətim qalmamışdı. Nəfəs almağa belə halım yox idi. Gözlərim ətrafı bulanıq görməyə başladı.
Vəə son gördüyüm Cəmillə Nərminin yanıma gəlmələri idi.
___________________________
Gözlərimi açanda xəstəxana otaqlarından birindəydim. Qolumda serum var idi. Sonra ağlıma birdən olanlar