gəldi.
Cəld ayağa qalxıb serumu qolumdan çıxartdım. Ayağa duranda başım döndü amma fikir vermədim. Qapını açıb çıxarkən Nərminlə Cəmil əngəl oldu.
-Muradın yanına getmək istəyirəm.
Cəmil qolumdan tutub məni otağa salmaq istədi amma girmədim.
-Cəmil Muradı görmək istəyirəm.
-Başa düşürəm səni Zeynəb amma Murad hələ əməliyyatdadı və nə vaxt çıxacağı bəlli deyil. Onu əməliyyat qapısının önündə gözləməyinin heç bir faydası yoxdu. Həkim dincəlməni dedi.
Cəmilin əlindən qolumu güclə qurtarıb qışqırdım.
-Murad orda əməliyyat olunur. Sən mənə get dincəl deyirsən. Onun mənə ehtiyacı var. Yanında olduğumu hiss eləməlidi. Mən Muradın yanına gedirəm.
Bu dediklərimdən sonra heç biri mənə əngəl olmadı. Əməliyyat otağının qabağına gedib gözləməyə başladım. Cəmillə, Nərmin də gəldi.
Neçə saat keçdi bilmirəm. Hələ də Murad əməliyyatdan çıxmamışdı. Allahım ona bir şey olsa mən neyləyərəm?
Gözlərim yavaş yavaş bağlanırdı. Yatmaq istəmirdim amma gözlərim sözümə qulaq asmırdı. Gözlərimi yenicə yummuşdum ki əməliyyat otağının qapısı açıldı.
Həkim içəridən çıxıb qan lazım olduğunu dedi.
Cəmil tez ona qanını verdi. Yenə aradan çox keçmişdi. Həkim çıxdı.
Tez həkimin yanına gedib ağzından çıxacaq sözlərə diqqət kəsildim.
-Əməliyyat yaxşı keçdi. Biz əlimizdən gələni etdik. Gerisi Murad oğluma qalıb. Baxın mən Muradı çox əməliyyat etmişəm.
Amma bu dərəcədə ağır yaralı olmamışdı heç vaxt. 3 güllə yarası var. Biri onurğa sütunun düz yanında, digəri qara ciyərini sıyırıb. O biri isə çiynindəydi. Qorxulu yerlərdə olduğu üçün əməliyyat uzun çəkdi.
Həkimin dediklərini diqqətlə dinləyirdim.
-Həkim Murad yaşayacaq?
Bu sualı o qədər çarəsizcə vermişdim ki həkim əvvəlcə məni süzüb sonra danışdı.
-Qızım sən deyəsən Muradın arvadı olmalısan. Səninlə açıq danışacağam. Murad dəfələrlə yaralanıb. Amma qurtulub. Fəqət bu dəfə onu vuran kimdisə 1 gülləylə ölməyəcəyini bilirmiş. Murad 1 gülləylə heç yıxılmazda. Amma onu 3 yerdən vurublar.
Biz əlimizdən gələni etdik. Sənə qalan sadəcə dua