belə inana bilərsən.
Bunu dedikdən sonra ürəyimdə dua edirdim ki pis bir şey istəməsin. Uzun uzun mənə baxdı. Sanki məni incəliyirdi.
Sonra stolda mənə yaxınlaşdı
-Mənim ol. və sübut elə Muradı sevmədiyini.
Off yox bunu edə bilməzdim. Mən tamamilə fərqli düşünmüşdüm. Amma artıq qaçışım yox idi.
- Edərəm
dedim amma səsim o qədər alçaq çıxmışdı ki Fuad əvvəlcə güldü və sonra
-Sən hələ də Muradı sevirsən
dedi və stoldan qalxdı.
Yox onu inandıracaqdım. Mən də arxasınca qalxdım və qolundan tutdum.
-Edə bilərəm. İstəyirsən bu gün sübut edim sənə bunu.
Bu gün bu əclafın işini bitərəcəkdim. Mənə toxunmadan bunu edəcəkdim.
-Yaxşı. Axşam saat 11də sənin arxanca maşın göndərəcəm. Gələrsən.
Razılaşdım. O mənə toxunmadan mən onu öldürəcəkdim. Bir insanı öldürəcəkdim. Amma Murada bunları yaşadana bunu edəcəkdim.
Evə gəlib hazırlaşdım. Paltarımın iç hissəsinə atamın bıçağını yerləşdirdim.
Hazır olub evdən çıxdım. Maşın gəlmişdi. Fuad sənə nifrət edirəm. Maşına minib yola düşdüm.
Bağışla məni Murad. Amma söz verirəm o itin mənə toxunmasına icazə verməyəcəm.
Telefonuma mesaj gəldi. Cəmildən idi. "Zeynəb hardasan? Cəld evə gəl. Muradı saxlaya bilmədim. Xalangilə gəlir. Səni görməyə. Hardasansa evə qayıt"
Off bu nəydi indi? Fuada bunu açıqlaya bilməzdim. Bu gün bu iş bitməliydi. Bu yola girmişəm.
Cəmilə mesaj yazdım.
"Gələ bilmərəm Cəmil. Muradı razı sal. ya da yeni bir yalan fikirləş. Sənə güvənirəm Смайлик «smile»"
mesajı göndərdim.
Çox keçmədən mesaj gəldi.
"Dəli olmusan sən? Murad heç məni dinləyər? qayıt evə Zeynəb. İkimizdə ölümünə səbəb olma"
Cavab yazacaqdım ki sürücü çatdığımızı dedi. Başımı qaldırıb evə baxdım. Çox böyük idi. Telefonu söndürüb maşından düşdüm.
Cəsarətli olmalıydım. Mən Muradın sevgilisiydim. Onun kimi cəsarətli olmalıydım.
Evə girdim. Fuad əlindəki içkisiylə məni başdan aşağı süzdü. Baxışlarından iyrənirdim. Yataq otağına keçdik.
Heç nəyə fikir vermədən birdən üzərimə cumdu. Nə edəcəyimi bilmədim. Üstümə çıxıb məni öpməyə