neylədim mən?" Deyir.
"Sən heç narahat olma mən bu dəyqə təmizləyərəm Nərmiş"
"Yox Zeyno sən ocaqdakı yeməyə bax mən buranı təmizləyərəm"deyib gülümsəyərək mətbəxdən çıxır.
Zeynəb Nərmin çıxandan sonra telefonunu əlinə alır. Bir ümidlə Muradın zəngini ya da mesajını gözləyir. Amma Murad nə zəng edirdi nə də mesaj atırdı.
O hadisənin üstündən 3 həftə keçmişdi.
Üzündəki kədər ilə birlikdə telefonu əlindən yerə qoyur. Ocağın yanına gedərkən birdən Nərminin qışqırıq səsini eşidir.
Təlaşla mətbəxdən çıxır. Gördüyü mənzərə ilə yerindəcə donur.
Nərmin pilləkənlərdən yıxılırdı. Yerə düşdüyü an Nərmin ağlamağa başladı.
Zeynəb qaçaraq Nərminin yanına gedir.
Nərmin ağlayaraq Zeynəbə bir şeylər deməyə çalışır. Bir tərəfdəndə qarnını tuturdu.
"Zeynəb ağrıyır. Qarnıma sancı girdi. Çox ağrıyır Zeynəb çox. Zeynəb uşağıma bir şey olmayacaq elə deyil? Olmayacaq de Zeynəb. Olmayacaq de"
Zeynəb gözləri dolmuş halda yerdə çarəsizcə qıvranan rəfiqəsinə baxırdı. Nə deyəcəkdi ki?
"Ol-olmayacaq Nərmin. Olmayacaq"
Zeynəb tez gedib telefonu götürdü və təcili yardıma zəng vurdu.
"Dayan Nərminim dayan. Təcili yardım indi gəlir"
"Cəmilə zəng vur Zeynəb. Ona xəbər elə"
Zeynəb tez Cəmilə zəng vurub olanlardan xəbərdar etdi.
___________________
"Həkim uşağım necədi? Nərmin necədi?"dedi Cəmil. Çox səbirsiz idi.
Həkim gülərək Cəmilə, Zeynəbə, Murada şad xəbəri verdi.
"Narahat olmayın Cəmil bəy. Nərmin qızımızda, uşaqlarda yaxşıdı"
Cəmillə Murad sevincindən bir biriylə qucaqlaşarkən Zeynəb həkimə sual verdi.
"Uşaqlarımız?"
Zeynəbin bu sualının cavabını Muradla Cəmildə səbirsizliklə gözləyirdi.
"Bəli. Uşaqlarımız. Çünkü Nərmin qızımız əkizlərə hamilədi"
Hamısı əvvəlcə həkimin dediklərinə görə şoka düşsədə sonradan hər biri sevindi.
"Eşitdin Murad? Əkizlərim olacaq. Nərminlə əkizlərimiz olacaq"
"Eşitdim qardaşım eşitdim. Sağ