ə pizzanı yeməyı başladıq. Fuad mənə baxırdı. Bu arada ən zəhləm getdiyim şey kiminsə yemək yeyərkən ya da yatarkən məni izləməsiydi.
-Nə olub nəyə baxırsan?
-Murad sənə necə yalan deyə bildi?
Off yenə Murad haqqında klassik söhbətlərə girmək istəmirdim.
-Bu barədə danışmayaq.
-Yaxşı necə istıyirsən.
Murad mənə zəng etməmişdi. Heç mi mənə nə olduğu onu maraqlandırmırdı? Ağlımdan bu düşüncələri uzaqlaşdıraraq pizzamı qutardım. Colamıda içib ayağa qalxdım.
-Hara gedirsən?
-Sadəcə uzanacam. Bilirsən çox yorulmuşam.
-Fikrini dağıtmalısan Zeynəb. Mən sənə kömək edərəm.
-İstəmirəm Fuad. Mənə yetərincə kömək elədin. Bu qədəri bəsdi.
Onu arxamda qoyub əvvəlki otağa geri qayıtdım. Tək qalmağı sevmirdim amma belə anlarda insan tək qalmalıydı. Telefonumda ən çox sevdiyim "halo" mahnısını açıb uzaqlaşmaq istədim fikirlərdən.
Telefona gələn mesajla ayıldım. Off yuxuya getmişəm. Telefonu əlimə alıb Murad olması üçün dua etdim. Amma Nərmin idi.
Mesajı oxumadan telefonu söndürdüm. Heç kimə cavab verəcək halda deyildim.
Nə qədər yatmışdım bilmirəm amma saat 7 olmuşdu. Fuaddan da xəbər yox idi. Gedib getmədiyini bilmirdim.
Otaqdan çıxdım. Fuad mənə doğru gələrək əlindəki diski göstərdi.
-Qorxulu film zamanı.
-Yoox Fuad o halda deyiləm.
-Etiraz qəbul etmirəm. Mənimlə kino otağıma gəl.
Nə qədər etiraz etsəmdə qəbul etmədi.
-Sənin kino otağında var?
-Həə. Kinoları sevirəm.
Otağa girdiyimizdə ağzım açıq qaldı. Sinemalarda olan o böyük televizor və 3 sıra oturacaqlar vardı.
-Super bir yerdi.
-Hamı elə deyir. Mənim fantazilərimdən biridi.
O an düşündüm görəsən Muradın da belə bir otağı vardı?
2 saat çəkən qorxu filmi qutardı. Amma mən heç qorxmamışdım. Ya da fikrim kinoda olmadığı üçün anlamamışdım.
Kino bitəndən sonra Fuada döndüm.
-Əla film idi.
Bu an ikimizində yerində donub qalacağı bir şey oldu.
-Məncə də. Zövqlü seçimdi Fuad.
Ola bilməz. Bu səs Murada aid idi. İkimizdə arxamızı çevirdik. Murad qara kostyumda dayanıb bizə baxırdı.
Ağlımda yüz dənə