sualla Murada baxırdım. Nə vaxt qayıtmışdı? Ya da ən əsası bura necə gəlmişdi?
Fuad məni arxasına aldı.
-Sənin nə işin var burda?
Murad əsəb dolu gülümsəməsiylə Fuada baxdı.
-Mənim olanı almağa gəldim.
Fuad qorxurdumu bilmirdim amma tədirgin olduğu bəlliydi. Onu burda birdən birə arxamızda peyda olmasını gözləmirdik ikimizdə.
-O artıq sənin deyil. Sahiblənməkdən vazgeç.
Murad bir iki adım bizə qarşı gəldi.
-Mən mənim olanı sahiblənməkdən vazgeçə bilmərəm amma sən başqasının qadınına göz qoymaqdan vazgeçsən yaxşı olar.
Daha sonra Murad Cəmili yanına çağırdı.
-Cəmil Zeynəbi burdan apar.
-O heç yerə gəlmir.
Mənim burda olmağıma baxmayaraq mənim adıma qərarlar almaqları məni əsəbləşdirmişdi.
-Mən qərarımı özüm verə bilərəm.
Mənim bu sözümdən sonra Murad mənə baxdı.
-Sən heç danışma Zeynəb. Səninlə sonra danışacağam. Tanımadığın adamı evə alman bəs deyilmiş kimi birdə ona inanıb baş düşmənimin evinə gəlirsən.
-Niyə? Doğruları dediyi üçün baş düşmənin olur?
-Xeyr. O başdan ayağa yalançı olduğu üçün. Heç nəyi bilmirsən evə get məni gözlə.
Məcburən razılaşdım. Muradın ağzındanda qulaq asa bilərdim bu hekayəyə.
-Fuada neyləyəcəksən?
-Heç nə!
Artıq heç nə demədim yəqin ki onu öldürməyəcəkdi. Cəmillə otağın qapısından çıxarkən Muradın səsini eşitdim.
-Sadəcə sənə toxunduğu bədən üzvlərindən onu məhrum edəcəm.
Yazar: