bilirdi. Olduğu yerdən tərpənə bilmirdi Zeynəb. Donmuşdu yerində. Muradın toxunduğu yerlər od tutub yanırdı. Düşündü bəlkə də düzgün edibmiş onu sevmək də. Amma yenə də xatırlamadı heç nə. Elə istəyərdi ki onu necə sevdiyini, necə istədiyini xatırlasın. Amma həyat.....
Murad içki siqarətlə sakitləşməyə çalışırdı. Çətin idi Murad üçündə. Amma and içmişdi Murad xatırlatacağdı Zeynəbə hər şeyi. Bir Allah bilirdi Muradın əlindən onun sevdiyi qadını almaq necə mümkünsüzdü. İçkisini içməyə davam edərkən Cəmil gəldi.
Dostunu belə görmək istəmirdi Cəmil. Sanki dağılmışdı Murad. Zeynəbsiz bir heç idi. Cəmil anlaya bilmirdi. Murad bir qadına görə çox dəyişmişdi. Əvvəl ki Murad biznes sahəsində rəqiblərini arxada qoyan bir iş adamıydı. Qadınlar onun üçün 2ci plandaydı. Onu tanıdığı illər ərzində həmişə ən güclü olmaq istəyən biri idi. İndi də güclü biridi amma indi çox işini şirkətdəki tanıdığı adamlara tapşırır. Özünü Zeynəbə həsr edir.
Murad pəncərədən şəhərə baxarkən Cəmili görməmişdi.
---daha nə qədər içəcəksən qardaşım? Bu nəyi düzəldir ki?
---heç nəyi. Amma ən azından bir az da olsa uzaqlaşıram fikirlərdən
---nə mənası var ki?
Murad cəmilin bu sözündən sonra əlindəki içki qədəhini əsəblə yerə vurdu. Bərkdən danışmağa başladı.
---nə mənası var bilirsən? Mənası budu dostum: Zeynəb məni xatırlamır. Mənə olan sevgisini xatırlamır. Ona toxunduğumda qarşılıq vermir. Mənim balacam dediyim o qız əvvəl ki sevgi dolu gözlərlə baxmır mənə. 17 yaşında olan qızı qaçırtdım mən. Nəyə görə? Onu heç kimi istəmədiyim qədər istədim deyə. Hər gecə mənim olması üçün arzuladığım qadına toxunmadım. Nəyə görə? Hazır deyil deyə. Amma peşmanam. Gərək onu qadınım edəydim ki indi məndən başqasına gedə bilməyəydi.
Muradın əsəblə qışqıraraq, Cəmili itəliyə itəliyə dediyi sözlərin hamısını eşitmişdi Zeynəb. Qapının ağzında dayanıb qulaq asmışdı bütün dediklərinə. Gözləri dolmuşdu. Çünki peşman olmuşdu Murad ona toxunmadığı üçün və bunu dilə gətirmişdi. Oysa ki Zeynəb Murada onunla olan