yegane adı da yavaş-yavaş her kes terefinden unudulurdu. Ancaq o, acısını öz kiçik qelbinde saxlayıb böyütdü. Birine nese demekden qorxurdu. Birden onu sevmezler, evden qovarlar deye, qelbini parçalayan o ağır günleri öz içinde dondurmuşdu. 
Eli keçmiş xatireleri yadına salanda kederlenirdi. Kederlenir ki, balaca uşağın derin yaralarını sarmaqdan, onun ailesinin başına neler geldiyini öyrenmekden, ona yeni heyat ve yeni bir ad verdiler. Hansı ki, özlerini düşünerek bu addımı atmış, balaca Şemsi mecburi şekilde keçmişini unutmağa vadar etmişdiler. Eli de Fatma da indiye qeder Qemerin ailesinin başına neler geldiyini bilmirdi. O derinden ah çekib Qemerin sarı saçlarından öperek dedi:
- Men de Qemerim, men de seni çox isteyirem. Mene düzünü de. Sen Maliki sevdin? Eger üreyince deyilse mecbur deyilsen. Men evvelden bu işe narazı idim.
- Yox ata, narazı olma. Men onu sevdim. Mehriban ve temiz qelblidir. Hem sen ve onun atası yaxın dost olmusunuz. Bundan yaxşı ne ola biler ki? Sen mene denen görüm bazarda işler nece gedir? Satış yaxşıdır? Çox yorulmursan?
- Ay menim ağıllı qızım, her şey qaydasındadır. Yorulmuram. Sen nigaran qalma.
- Yox, ata, men yaxşı bir iş tapıb sizi buradan xilas edeceyem. Rahat yaşayış verceyem size. Artıq heç biriniz eziyyet çekmeyeceksiniz.
- Qemerim, senin onsuzda bir işin var. Sen artıq öz heyatına baxmalısan. Öz geleceyini düşünmelisen.
- Yox, ata, men şeherde iş tapacağam, siz de bundan sonrakı heyatınızı orda keçireceksiniz. Qemerle Eli kişi bir qeder semimi söhbet etdikden sonra, Qemer otağına yollandı. Üreyi darıxanda atasıyla bele söhbetler onu rahatladırdı. Çarpayıya uzanıb telefonunu eline aldı. Bir saat evvel Malikden mesaj gelmişdi “resimlerden daha gözelsen, bunu demeyi unutdum”. Qemer mesaja gülümseyib bu gün olanları düşünmeye başladı. Maliki, onun saf, uşaq qelbini. O heç kimi seve bilmirdi. Sanki qelbi sevgi qapılarını bağlamışdı. Belke özü de bilmeden kimise sevmeye qorxurdu. O hadiseden 18 il keçse de, Qemer onun

<< 1 ... 5 6 [7] 8 >>