ölümü ile barışa bilmirdi. Axı onu öldürüb meni niye sağ buraxdılar. O gün, mene söz verdi, meni buraxmayacaqdı. Yox, yox o sağ deyil, özüne gel! Bu düşünceler Qemerin üreyini sıxdı. Hönkürtü vurub ağlamaq istedi. Pencereni açdı. Gözlerini yumaraq, başını pencereden çöle çıxardı. Qar deneciklerini üzerinde hiss edirdi. Qarın serin toxunuşu, onun üreyini bir az da olsa rahatladırdı. Bir hefte sonra nişanı idi. Her şey nece olacaqdı? - bu sual onun ağlından çıxmırdı. 

<< 1 ... 6 7 [8]