mafiyanın sevgisi
bölüm 14
cəmil nərminin yanında idi. zeynəbsə muradla
danışmaq üçün an qollayırdı. sonunda murad
kofe alıb xəstəxananın bağçasına çıxdı.
zeynəbdə ardınca getdi.
muradın yanında gəlib dayandı.
"məni dinləməni istəyirəm murad" dedi zeynəb.
çox qorxurdu əslində. ürəyi əsirdi. murad onu
tərsləyəcək istəməyəcək deyə çox qorxurdu.
murad heç nə demədən kofesini içməyə davam
etdi.
"məni dinləyəcəksən?"
murad yenə heç nə demədi.
"yaxşı. onda mən başlayım. o gün mən fuadla
yatmaq üçün o evə getmədim. belə bir şey
olmayacaqdı. amma sən demə fuad iti mənim
planımı bilirmiş. məni öz otağına aparandan
sonra birdən üstümə cumdu. məni yatağın...."
zeynəb sözünə davam edə bilmədi.
onun sözünü murad kəsdi.
"kəs! eşitmək istəmirəm" dedi.
zeynəb diksindi muradın bu səs tonundan ama
vazgeçmədi. danışmağa davam edəcəkdi.
"niyə məni dinləmək istəmirsən?"
"niyə? zeynəb səncə murdar düşmənimin
nişanlıma necə təcavüz etməsini dinləmək
asantdı? bunu eşitmək asantdı? o gün mən
biraz daha geciksəydim"
murad daha çox davam edə bilmədi.
zeynəbsə muradın hər sözündə yıxılmışdı. onun
üçün də ağır idi bunları danışmaq amma məcbur
idi. murada hər şeyi olduğu kimi danışacaqdı.
"yaxşı murad. səni başa düşürəm. səni gözləyə
bilərəm. istədiyin qədər zaman verə bilərəm.
yetər ki sonunda yenə bir yerdə olaq"
zeynəbin içi qan ağlayırdı.
"zaman. sənə zamanı deyim. heç vaxt!"
zeynəb o an nəfəs ala bilmədiyini düşündü.
bitmişdi? murad ona heç vaxt dönməyəcəkdi???
acımı içimdəmi yaşamalıyam? çox mu böyük
səhv etdimdə murad məndən üz döndərdi?
zeynəb gözündən damlayan yaşları əlləriylə silib
nəfəs almağa çalışırdı. murad bu sözü deyib
gedəndən sonra sanki zeynəbin bütün ümüdünü
də özüylə aparmışdı
zeynəbin hıçqıraraq ağlamasına yoldan keçən
hər kəs baxırdı. amma zeynəb bunu fikirləşəcək
halda deyildi. onu canından çox sevən
sevgilisini, nişanlısını itirmişdi.
bilmirdi hara getsin zeynəb. hara sığınsın?
muradı onu tərk etdiyi an yox olmuşdu