bu
dünyadan. sahibsiz qalmışdı sanki.
ağlaya ağlaya öz evlərinin xalasıgilin evlərinə
gəlib çıxmışdı. evə girdi. heç kəs yox idi evdə.
zeynəb açarları stolun üstünə atıb otağına
getdi.
yatağında oturdu. olanları, muradla
yaşadıqlarını fikirləşdi. nə çox şey yaşamışdı
muradla. ikisi də ölümdən qayıtmışdı.
başlarəndan çox bəla gəlib keçmişdi.
sonra dərs stolunun üstündə bir qab gördü.
gülümsədi zeynəb. bu muradla onun anılarının
cəmləşdirdiyi qab idi.
əlinə aldı qabı. açdı. qabağına ilk şəkilləri
çıxdı. bir şəkildə murad zeynəbin gözlərini tutub
yanağından öpürdü. zeynəbsə gülürdü.
bir sonrakı şəkildə zeynəb tort bişirən yerdə
murad onu qucaqlayırdı. ağlamağa başladı
zeynəb yenə. əlləri əsdi. daha çox baxa bilmədi
onunla şəkillərinə.
əlindən qoydu şəkilləri. qabda şəkillərdənbaşqa
muradın zeynəbə aldığı hədiyyələr vardı.
zeynəb bahalı hədiyyələr sevməzdi. ona görə
murad ona əlindən gəldiyi qədər mənəvi dəyəri
olan hədiyyələr alardı.
kiçik ayı oyuncağı götürdü əlinə zeynəb. bunu
ona murad luna parkda oyunda qazanmışdı.
güldü zeynəb nə qədər də xoşbəxt idi o gün.
amma indi...
sonra bir bilet gördü. əlinə götürdü bileti. bilet
bir nəfərlik amerikaya aid idi. yadına düşdü
zeynəbin bu bilet.
murad almışdı ona bu bileti. ailəsinə toydan
sonra baş çəkməyə gedəcəkdi.
ağlına bir fikir gəldi o an zeynəbin. bir qərar
aldı. gedəcəkdi burdan. muraddan uzaqlara
gedəcəkdi.
onsuzda murad artıq onu istəmirdi. burda daha
çox qala bilməzdi zeynəb. çünkü hər yer onu
xatırladacaqdı zeynəbə.
içi yanacaqdı. bir qərar aldı. bacısını da
götürüb amerikaya ailəsinin yanına gedəcəkdi.
bəlkə belə asant olardı. muraddan uzaq qalmaq
daha yaxşı olacaqdı.
əşyalarını topladı. paltarlarını çamadana
yığdı. bütün hər şeyi hazır idi. biletidə. bileti bu
gecə saat 11ə almışdı.
amma murada içindəkiləri bildirmədən
getməyəcəkdi burdan.
bir kağız, bir qələm aldl əlinə. göz yaşları isyan
edərək gözlərindən süzülərkən əlləri əsə əsə
qəlbinin sözlərini yazdı