ayağa qalxdı.
"ən yaxşısı onun evdə olduğunu öz gözlərimlə
görüm. yoxsa rahat olmayacağam"
"yaxşı murad sən get. mən burdayam"
murad maşının açarlarını stolun üstündən
götürüb tez xəstəxanadan çıxdı.
maşını sürətlə sürürdü. in şa allah zeynəb evdə
olar deyə içindən dua edirdi.
_______________________
"bacı biz niyə indi amerikaya gedirik?"
"elə lazımdı leyla. getməliyik"
"murad da gələcək?"
"yox leyla. murad gəlməyəcək."
"axı niyə? mən onun üçün çox darıxacam"
zeynəb dilə gətirməsə də içindən 'mən də çox
darıxacam' dedi.
təyyarə 5 dəqiqədən sonra qalxacaqdı. zeynəb
hazır idi. yeni bir həyat onu gözləyirdi.
muradsız bir həyat...
bəlkə də amerikada xoşbəxt olacaqdı. yarım
qalmış təhsilini davam etdirərdi.
bəlkə də heç xoşbəxt olmayacaqdı. muradsız
qala bilməyəcəkdi.
bunları düşünərkən bir damla yaş axdı
gözlərindən zeyməbin.
tez əliylə sildi göz yaşını. güclü olmalıydı.
___________________
murad zeynəbin xalasıgilə getmişdi. amma evdə
heç kəs yox idi.
bir ümid öz evinə gəldi murad. bəlkə bura gəlib
deyə.
maşını evin qabağında saxladı. açarları
cibindən çıxardarkən yerə düşdü. əyilib
götürəndə məktub sataşdı gözünə
məktubun üzərində 'balacandan' yazılmışdı.
əlinə götürə bilmədi kağızı.
gözlərini yumub açdı. pis bir şey olduğunu hiss
etmişdi artıq.
zorla özünü toplayıb məktubu əlinə aldı.
yavaşca açıb oxumağa başladı.
oxuduqca yumruğunu sıxırdı. inanmaq istəmirdi
gedəcəyinə.
sıxdığı yumruğunu divara vurdu hirslə.
"ahh balacam ahh. sən mənim olduğunu nə vaxt
başa düşəcəksən? sənə mənsiz nəfəs almaq belə
qadağandı"
tez telefonunu götürüb bir dostuna zəng vurdu.
bu günə olan bütün təyyarə biletlerini öyrəndi.
ancaq amerikaya gedə bilərdi zeynəb. ona görə
bütün amerikaya olan biletlərin vaxtını öyrəndi.
bu onun üçün uşaq oyuncağı idi. nə də olsa o
murad əliyev idi.
sürətlə maşını hava limanına sürürdü. dostu
zəng edib birinci biletin saat 11ə olduğunu dedi.
murad tez qolundakı saata baxdı. 11in tamam
olmasına 3