3 dəqiqə qalmışdı.
lənət olsun deyərək maşını daha sürətli
sürməyə davam etdi.
çata biləcəkmiydi? biraz imkansız bir şey idi.
sərtcə maşını hava limanının qarşısında
saxladı.
tez gedib 11ə olan təyyarənin qalxıb qalmadığını
soruşdu.
vəə o cavab. .
artıq qalxmışdı təyyarə. getmişdi zeynəb.
muradı burda qoyub getmişdi.
murad hirslə gəlib yumruğunu maşına vurdu.
"and olsun ki balacam. səni gəlib tapacağam.
və bunun hesabını səndən soruşacağam"
murad onu tapa biləcəkmiydi yoxsa hər şey
bitəcəkmiydi???
yalnızlıq deyərdilər çox incidir insanları. amma
ən çox sevməyi sevilməyi dadan insanlar çox
incinir yalnızlıqdan.
indidən içim sıxılmağa başladı. muradın
məndən uzaq olması məni məhv edir. necə
dayanacağam mən buna?
zeynəb təyyarənin pəncərəsindən bunları
düşünərək göz yaşlarını saxlamağa çalışırdı.
leyla başını bacısının çiyninə qoyub yatmışdı.
___________________________
"ilham, bu gün leylayla zeynəb gəlir. çox
xoşbəxtəm"
"bilirəm səma. leylanın gəlməsinə mən də
sevinirəm amma zeynəbin gəlməyinə sevinə
bilmirəm"
"leyla kimi zeynəb də sənin qızındı ilham. bax
biz onu illər öncə tərk etdik. tək qoyduq. zeynəb
ata ana sevgisini yaşaya bilmədi. buna haqqı
vardı. onu bu haqqdan məhrum etdik. amna o
bizi silmədi. şans verdi. gəl biz də bu şansdan
istifadə edərək özümüzü bağışladaq"
səma iki qızını da sevirdi və gəlməklərinə çox
sevinirdi. amma ilham leylanı sevsə də zeynəbi
sevmirdi. səbəbini bilmirdi amma onu sevə
bilmirdi.
səmaya zəng gəlir.
"alo maria. təyyarə endi?"
"hə səma endi. zeynəblə, leyla təyyarədən
çıxdı. onları görürəm"
"onları qarşıla və bura gətir"
səma telefonu yerə qoyandan sonra içi içinə
sığmırdı. illər sonra qızını görəcəkdi.
çox böyümüşdü görəsən? dəyişmişdi? min dənə
sual vardı ağlında.
maria səmanın ən yaxın rəfiqəsi idi. bacısı kimi
idi. amerikaya gələndə marianın əriylə ilham
bəy bir iş qurmuşdular. o vaxtdan səmaylada
maria çox yaxın rəfiqə olmuşdular.
_________________________
zeynəblə,