a qalım?"
"danışın. aranızdakı problem nədisə həll edin"
"məni istəmədiyini açıqca dilə gətirən biriylə
danışım? bağışla amma o qədər də qürursuz
deyiləm"
zeynəb bir tərəfdən paltarlarını yığır bir
tərəfdən anasını razı salmağa çalışırdı.
"azərbaycana qayıdırsan yenə?"
"yox. azərbaycana bir daha qayıtmayacağam.
marianın yanında qalacağam. o mənə işdə
tapacaq. öz ayağlarımın üstündə durmağı
bacarmalıyam. oxumağa da davam edəcəm"
səma xanım artıq heç nə demədən otaqdan
çıxdı. çünkü içi rahatlamışdı. qızı bakıya
qayıtmayacaqdı.
burda qalacaqdı. ən azından istədiyi an gedib
onu görə biləcəkdi.
zeynəb də anası otaqdan çıxandan sonra göz
yaşlarını tuta bilmədi. yatağına oturdu.
hıçqıraraq ağlamaq istəyirdi amma bu istəyini
yox etdi.
sildi göz yaşlarını. dünəndən bəri söndürdüyü
telefonunu yandırdı.
çoxlu zəng gəlmişdi. mesaj da. ilk zənglər
muraddan idi sonrakılar nərmindən, cəmildən
idi.
zeynəb muradın zəng elədiyini görəndə sevindi.
deməli onu itirmək istəmirdi. gülümsədi.
amma sonra anındaca gülümsəməsini sildi
üzündən. bəlkə də başqa bir şey üçün zəng
etmişdi. telefonu əlindən atıb paltarlarını
yığmağa davam elədi.
_____________________________________
"zeynəb bundan sonra burda qalacaqsan. rahat
eliyərsən inşaallah"
zeynəb maria ilə yaşayacağı evi gəzirdi. şirin bir
ev idi.
maria danışmağa davam elədi.
"zeynəb sənə iş tapacağıma söz verdim amma
yaxşı bir iş tapa bilmədim. əslində bir iş var
amma bu işi istəyərsən mi bilmirəm"
zeynəb marianın dedikləriylə gülümsəməsi
solmuşdu.
"nə iş?"
"mənim çox yaxın bir dostumun barı var. ora
barmen lazımdı."
barmen? barda? belə bir işdə işləyə
biləcəkmiydi?
"bilmirəm. daha əvvəl heç işləmədim"
"işləmək istəyirsən zeynəb"
zeynəb biraz düşündü. işləməliydi başqa çarəsi
yox idi.
"hə. işləyə bilərəm"
_______________________________
bu gün ilk iş günüydü zeynəbin. səhər oyanıb
yaxşıca yemək yedi və geyindi. işi saat 9:00 da
başlayırdı.
zeynəb bu gün yeni bir həyata başladığını