özünə
təkrarlayaraq hazırlaşmışdı.
evdən biraz tez çıxdı. piyada gəzərək getmək
istəyirdi. qəribə tənha bir yerdəydi bar. zeynəb
içəri girib müdürü axtarmağa başladı amma heç
kəs yox idi.
pilləkənlərlə yuxarı çıxıb dar kolidora girdi. bir
neçə otaq vardı.
amma otaqlara girmədən bir oğlan səsi eşitdi
arxadan.
"sən kimsən?"
zeynəb tez üzünü dönüb həmin oğlana baxdı.
oğlan da diqqətlə ona baxırdı.
"mən bura iş üçün gəlmişdim. adım zeynəb.
maria xanım deməliydi müdürə"
oğlan zeynəbi başdan ayağa süzüb güldü.
"sən yeni barmen qız olmalısan. məndə
barmenəm. adım stefan. bundan sonra mənimlə
işləyəcəksən"
zeynəb də gülümsədi.
birlikdə işə başladılar. çox yorğun bir iş
günüydü. çox adam vardı. zeynəb hər nə qədər
belə yerlərə öyrəşmiş olmasada işləməliydi.
iş saatı 00:00da bitirdi. stefana öyrəşmişdi. çox
yaxşı anlaşırdılar.
bütün günü güldürümüşdü zeynəbi.
"zayka, 12 olmağa 5 dəqiqə qalıb. axırıncı
müştəriyədə içkisini götür sonra çıx. ilk iş
günündən səni yormayaq"
zeynəb stefana gülümsəyərək axırıncı sifarişidə
müştəriyə götürürdü.
içkini müştərinin üzünə baxmadan stolun üstünə
qoydu.
"salam sevgilim"
zeynəb səsi eşitdiyi an donub qalmışdı. bu səs....
murad...
üzünü yavaş yavaş murada çevirdi. oydu.
gəlmişdi. zeynəbi tapmışdı. indi nə olacaqdı?
zeynəbi belə bir yerdə işlədiyinə görə öldürəcək
qədər hirsliydi